Uzasadnienie
A.B. (dalej: "skarżąca"), za pośrednictwem zawodowego pełnomocnika, pismem z dnia 2 czerwca 2022 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 19 kwietnia 2022 r., nr SKO.4104.12.2022, w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia w zarząd państwowy budynku. Jednocześnie złożyła wniosek o zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Powyższe uczyniła także J.B. (pismo z dnia 7 czerwca 2022 r.; dalej: "skarżąca"), również za pośrednictwem zawodowego pełnomocnika, wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na skargę organ podał, że uwzględnił powyższe skargi wydając decyzję z dnia 4 lipca 2022 r., nr SKO.4104.46.2022, którą to uchylił zaskarżoną decyzję oraz stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia 2 listopada 1976 r., nr [...]r. o przejęcie w zarząd państwowy budynku położonego w C. przy ul. [...], tj. dokonał czynności zgodnej z wnioskiem. Wobec tego organ wniósł o umorzenie postępowania.
Nadto, na skutek zobowiązania Sądu, organ pismem z dnia 13 września 2022 r. wyjaśnił, że strony postępowania nie zaskarżyły decyzji z dnia 4 lipca 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność zostaną pozbawione bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Zaskarżona czynność została wyeliminowana z obrotu prawnego w następstwie dokonania czynności zgodnej z żądaniem skargi. W tej sytuacji, skoro zaskarżona czynność, została wyeliminowana z obrotu prawnego, to postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe wobec braku przedmiotu zaskarżenia. Powyższe skutkować musiało koniecznością umorzenia postępowania sądowego.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia.
Natomiast o kosztach postępowania sądowego z pkt 2 i 3 sentencji postanowienia orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., a na ich wysokość składa się opłata za czynności radcy prawnego w kwocie 480 zł określona na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265) oraz opłata za czynności adwokata w kwocie 480 zł określona na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800).
Jednocześnie wskazać należy, że wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 200 zł (§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t. jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Nadto, skarżące pozostają co do niego solidarne. Stąd też na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 202 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 4.
Natomiast zgodnie z treścią art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Stąd też na podstawie art. 214 § 2 w zw. z art. 225 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 5 i 6 sentencji postanowienia, wobec faktu, iż każda ze skarżących uiściła kwotę 200 zł.