Uzasadnienie
Pismami z dnia 23 listopada 2011 r. H. G., Z. L. oraz J. L. wnieśli za pośrednictwem Wojewody [...] skargi na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty C. nr [...] z dnia [...] r. znak [...] zezwalającą na realizację inwestycji drogowej pod nazwą – rozbudowa drogi gminnej [...] na granicy w I. Zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2012 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi, przez podpisanie skarg, nadesłanie 12 odpisów skarg poświadczonych za zgodność z oryginałem celem doręczenia uczestnikom postępowania oraz złożenie opłaconych opłatą skarbową pełnomocnictw procesowych upoważniających do działania w imieniu skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, bądź w przypadku H. G. oraz J. L. nadesłania odpisu pełnomocnictw znajdujących się w aktach administracyjnych.
Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania te, jak wynika z akt sprawy doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 17 stycznia 2012 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik uzupełnił braki formalne skarg H. G. oraz Z. L. jednocześnie w piśmie z dnia 23 stycznia 2012 r. oświadczył, że cofa skargę J. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Nadto zgodnie art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności nie złożył pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego J. L. przed tut. Sądem lub sądami administracyjnymi.
W konsekwencji powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie należy wskazać, że merytoryczne rozpatrzenie złożonego przez pełnomocnika skarżącego wniosku o cofnięcie skargi J. L. byłoby dopuszczalne tylko wówczas, gdyby skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. mogłoby mieć miejsce tylko wówczas, gdyby skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne.