Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 stycznia 2014 r. ustanowiono dla skarżącego J. B. radcę prawnego z urzędu.
Na rozprawie, która miała miejsce w dniu 2 października 2014 r. pełnomocnik strony wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały pokryte ani w części ani w całości.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje:
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z treścią § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 490) stawkę minimalną za udział radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – ustala się w oparciu o § 6 rozporządzenia. Stosownie do tego ostatniego przepisu, stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł wynosi 2.400 zł (§ 6 pkt 5 cyt. rozporządzenia).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego, utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji, mocą której nałożono na skarżącego karę pieniężną za wycięcie drzew w wysokości 41.186,13 zł. Tym samym ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi strony przysługuje wynagrodzenie w opisanej wyżej wysokości powiększone o należną kwotę podatku od towarów i usług.
Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy.