Uzasadnienie
W skardze z dnia 19 września 2017 r. skarżąca wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązuje formalizm w zakresie składania wniosku o przyznanie prawa pomocy. W myśl art. 252 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) wniosek taki winien być złożony na urzędowym formularzu. Wymóg ten dotyczy każdego wniosku o przyznanie prawa pomocy składanego przez stronę w toczącym się postępowaniu sądowym. Z treści § 2 pkt 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257) wynika natomiast, że w sytuacji, w której strona nie złoży wspomnianego formularza, jest on jej przesyłany celem wypełniania.
Na wskazany przez pełnomocnika strony adres został przesłany druk formularza. Po ich otrzymaniu, w piśmie procesowym z dnia 10 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z treścią art. 249a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wiosek lub rozpatrzenie wniosku stanie się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wobec jednoznacznego oświadczenia pełnomocnika odnośnie zołożonego wniosku, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.