Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 lipca 2020 r. T. O. (dalej: "skarżący") złożył skargę na decyzję Prezydenta Miasta Gliwice (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego.
Pismem z dnia 4 września 2020 r., wezwano skarżącego, w terminie 7 dni, do oświadczenia, czy otrzymał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr[...], i kiedy to nastąpiło, oraz czy w związku z tą decyzją nadal podtrzymuje skargę wniesioną pismem z dnia 5 lipca 2020 r. na decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] nr [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez które to wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja jest decyzją organu I instancji, od której stronie przysługuje możliwość wniesienia odwołania. Wynika stąd, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od ewentualnej decyzji wydanej przez organ II instancji, po rozpatrzeniu środka zaskarżenia od decyzji organu I instancji. Stąd też skarga na decyzję organu pierwszej I instancji jest niedopuszczalna. Ponadto, skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 4 września 2020 r.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.