Uzasadnienie
W dniu [...]r. Wójt Gminy R. – [...]. złożył za pośrednictwem organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ostateczną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...]. Wskazaną decyzją organ odwoławczy uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z dnia [...]r. nr [...] nakazującą Z. i K. H. rozbiórkę budynku i umorzył postępowanie w sprawie.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak legitymacji Wójta Gminy R. – [...]. do wniesienia skargi.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 listopada 2006r. Wójt Gminy R. –[...] został wezwany do dokładnego oznaczenia strony skarżącej, w szczególności do wskazania, czy skargę wnosi wójt czy też Gmina R. reprezentowana przez Wójta Gminy – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Na wezwanie powyższe nie udzielono odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 5 tego przepisu jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 50 wskazanej ustawy, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
W rozpoznawanej sprawie, postępowanie administracyjne wszczęte zostało na wniosek Wójta Gminy R. – [...] dotyczący samowoli budowlanej dokonanej na parceli, której właścicielami są Z. H. i K. H., w trybie art. 61 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1980 r., Nr 9, poz. 26 ze zm.), natomiast zaskarżona decyzja doręczona została Wójtowi do wiadomości. W sprawie
Sygn. akt II SA/Gl 983/06 niniejszej można by zatem rozważać ewentualny interes prawny gminy w zaskarżeniu rozstrzygnięcia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do sądu administracyjnego. Tym niemniej, skarga złożona została przez Wójta Gminy R. – [...], zaś wezwanie Sądu do wskazania, czy wnosi on skargę we własnym imieniu czy też w imieniu gminy jako organ ją reprezentujący pozostało bez odpowiedzi. Legitymacja skargowa oparta jest natomiast na kryterium interesu prawnego, który przejawia się w tym, że skarżący działa bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku (wyrok NSA z dnia 3 czerwca 1996 r., sygn. akt II SA 74/96, ONSA 1997, nr 2, poz. 89).
Tymczasem tak rozumiany interes prawny nie może dotyczyć organu administracji publicznej (w tym wypadku organu wykonawczego gminy, na której terenie położony jest obiekt, będący przedmiotem postępowania administracyjnego).
Nie ma też znaczenia prawnego fakt, iż organ I instancji wdrożył postępowanie na żądanie Wójta Gminy. Błędne uznanie podmiotu za stronę nie tworzy bowiem legitymacji skargowej. Wójt Gminy R. – [...] nie legitymując się własnym interesem prawnym, wywodzonym z konkretnej normy prawa materialnego, nie jest zatem podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w świetle art. 50 ustawy ppsa.
Wreszcie, wskazać przyjdzie, iż ochrona porządku prawnego należy do zadań prokuratora. Stąd też o ile skarżący upatruje naruszenie prawa przez organ odwoławczy w niniejszej sprawie, winien zwrócić się o interwencję właśnie do prokuratora, któremu przysługuje legitymacja czynna z mocy powołanej regulacji.
W tej sytuacji, skoro skarga została wniesiona przez organ administracji publicznej, nie będący legitymowanym do wniesienia skargi, podlegała ona odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy.
Wydanie orzeczenia na posiedzeniu niejawnym uzasadnia przepis art. 58 § 3 tej ustawy.