Uzasadnienie
Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy T.W. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku formularza podał, że zamieszkuje wraz z małoletnim synem ([...] lat) w lokalu mieszkalnym o pow. 52,5 m2, a w skład jego majątku wchodzi również nieruchomość rolna (we współwłasności) o pow. 0,848 ha oraz lokal użytkowy o pow. 12,5 m2. Skarżący zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, a jedynym źródłem jego utrzymania się jest dochód z prowadzonej działalności gospodarczej, która jednakże w chwili obecnej generuje stratę (od stycznia do września starta ta wyniosła 910 zł. Pismem z dnia 2 grudnia 2015 r. referendarz sądowy zobowiązał skarżącego do nadesłania dokumentów wykazujących poziom jego stałych, miesięcznych wydatków oraz do udokumentowania dochodów osiąganych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
W odpowiedzi skarżący nadesłał odręcznie sporządzone zestawienie przychodów i wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz informacje na temat wysokości opłat za mieszkanie, energię elektryczną a także wezwanie do zapłaty za zużyte paliwo gazowe.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Ta zaś, poddana ocenie z uwzględnieniem treści złożonego wniosku oraz nadesłanych później dokumentów prowadzi do wniosku, iż rzeczywiście wnioskodawca nie dysponuje środkami pozwalającymi mu na opłacenie kosztów sądowych.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że uprawdopodobnieniem twierdzeń wnioskodawcy o trudnym położeniu materialnym jest m.in. fakt zalegania z opłatami za paliwo gazowe (vide wezwanie datowane na dzień 15 grudnia 2015 r.). Co wymaga podkreślenia jest to wezwanie aktualne, a więc wysłane już po dacie wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Również sporządzone zestawienie przychodów i wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą wskazuje, że przynosi ona stratę, a co za tym idzie, wnioskodawca ma ograniczone możliwości wygospodarowania z uzyskiwanego dochodu środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.