Uzasadnienie
Skarżący, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, wystąpili o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, wniosek swój motywując trudną sytuacją materialną. Z treści formularza wynika, że nie posiadają oni żadnego majątku, utrzymując się wyłącznie ze świadczenia rentowego B. K., uzyskiwanego w kwocie 705 zł brutto miesięcznie. Skarżący zaznaczył, że jest osobą przewlekle chorą (schorzenia kręgosłupa oraz serca) i czeka na operację kardiologiczną. Ze względu na szczupłość dochodów ma trudności z wykupem niezbędnych lekarstw. Do druku formularza dołączone zostało zaświadczenie wystawione przez Powiatowy Urząd Pracy w B., z treści którego wynika, że A. K. jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku oraz wyciąg z rachunku bankowego wnioskodawców.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Podane przez skarżących okoliczności pozwalają stwierdzić, że ich sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnione jest uwzględnienie złożonego wniosku.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że wątpliwości nie budzi wysokość dochodu skarżących, który wynosi 616 zł netto miesięcznie (vide wyciąg z rachunku bankowego) nadesłany przy druku formularza. Wnioskodawcy nie wykazali przy tym żadnego innego źródła dochodu, co oznacza, że wspomniana kwota musi zaspokajać ich wszelkie potrzeby życiowe. Wobec tego niepodobna oczekiwać, że będą oni w stanie ponieść jakiekolwiek koszty związane z postępowaniem sądowym - w tym zarówno koszty tego postępowania jak i wydatki związane ze skorzystaniem z usług fachowego pełnomocnika. Nie znaleziono przy tym podstaw do zakwestionowania wiarygodności oświadczeń skarżącego odnośnie schorzeń na które cierpi, a które z pewnością generują dodatkowe koszty związane z leczeniem.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.