Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w C. orzekł o ustanowieniu dla Z.D. adwokata "w sprawie sporządzenia skargi do WSA". W oparciu o to rozstrzygnięcie Okręgowa Rada Adwokacka w C. wyznaczyła R.S. pełnomocnikiem skarżącego. Pełnomocnik sporządził i wniósł w imieniu Z.D. do tut. Sądu skargę, zwracając się zarazem o zasądzenie od Gminy M. opłaty za czynności adwokata w stawce podwyższonej trzykrotnie względem stawki minimalnej, oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. Następnie, w piśmie procesowym z dnia [...] r. zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo procesowe od Skarbu Państwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W realiach niniejszej sprawy brak jest jednakże podstaw do tego, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał pełnomocnikowi Z.D. wynagrodzenie płatne ze środków Skarbu Państwa.
W pierwszej kolejności zauważyć przyjdzie, że R.S. został wyznaczony pełnomocnikiem Z.D. w oparciu o orzeczenie sądu powszechnego – Sądu Rejonowego w C.. Rozstrzygnięcie to nie precyzowało w jakiej konkretnej sprawie i przed którym z sądów administracyjnych będzie występował pełnomocnik skarżącego. Trudno więc, na podstawie ogólnikowego sformułowania użytego we wspomnianym postanowieniu: "w sprawie sporządzenia skargi do WSA" wysnuć wniosek, że chodzi akurat o niniejszą sprawę – a więc skargę na niewykonanie wyroku Sądu w sprawie dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Dalej wskazać trzeba, że ustanowienie pełnomocnika przez sąd powszechny nastąpiło w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43 poz. 296 ze zm.). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie może rozstrzygać o przyznaniu tych kosztów pełnomocnikowi wyznaczonemu przez sąd rejonowy w trybie innym, aniżeli ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na koniec wreszcie stwierdzić przyjdzie, że przepisy przywołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie przewidują przyznania jakichkolwiek kosztów wyłącznie za sporządzenie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wobec tego brak jest podstaw normatywnych w oparciu o które dałoby się ewentualnie ustalić ich wysokość, a tym samym zadośćuczynić żądaniu pełnomocnika.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 250 w związku z art. 160 P.p.s.a.