Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r., uzupełnionym pismem z dnia [...] r. L.P. wniósł adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie. Jak wynika z treści decyzji skarżący został prawidłowo pouczony o prawie do złożenia odwołania w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwana dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, kiedy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Mając na względzie treść powołanych wyżej przepisów Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy skarga wniesiona przez stronę jest dopuszczalna. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni akt, co do którego nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
W niniejszej sprawie skarga L.P. dotyczy decyzji wydanej w pierwszej instancji przez Wójta Gminy S., od której stronie przysługiwało odwołanie, o którym mowa w art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm. - zwanej dalej KPA). Przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego należało więc wystąpić z odwołaniem do organu wyższego stopnia, którym było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., o czym skarżący został prawidłowo pouczony. Wniesienie przez L.P. skargi na decyzję organu pierwszej instancji należy zatem uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. Sytuacja opisana wyżej stanowi jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi, o jakiej mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., w związku z czym skarga L.P. nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym i Sąd był zobligowany do jej odrzucenia.
Mając to na uwadze Sąd postanowił orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.