Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 września 2016 r. R. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]r. nr [...], wydaną w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.
Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 14 października 2016 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzeniem z dnia 13 grudnia 2016 r. starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2017 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 14 października 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wskazane wezwanie z dnia 11 stycznia 2017 r. została wysłana na adres wskazany w skardze i doręczona skarżącemu w dniu 3 lutego 2017 r.
Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 10 lutego 2015 r. Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.