Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) po rozpoznaniu sprawy budowy ogrodzenia przy ul. [...] w M. na działkach nr ewid. [a], [b] (inwestor J. M.), postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], orzekł o wstrzymaniu robót budowlanych i nałożeniu obowiązku zabezpieczenia terenu budowy przed dostępem osób trzecich.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. M. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.
Jednakże wskutek skargi U. M. i J. M. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] organ II instancji uwzględniając skargę w całości, uchylił własne postanowienie z dnia [...]r. oraz postanowieniem PINB w Z. z dnia [...] r. – w części dotyczącej zobowiązanego (inwestora) i orzekł w tym zakresie o uznaniu za zobowiązanych (inwestorów) U. i J. M., zaś w pozostałym zakresie utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Na powyższe postanowienie skargę złożyli U. M. i J. M. (sygn. akt II SA/GL 994/10), domagając się jego uchylenia.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny Gliwicach postanowieniem z dnia 28 października 2010 r. sygn. akt II SA/GL 755/10 zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r.
Następnie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] r. oraz postanowienie PINB w Z. z dnia [...] r., przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Powyższe postanowienie doręczono skarżącym w dniu 9 września 2010 r., zaś uczestnikowi postępowania w dniu 13 września 2010 r.
Jak wynika z informacji organu odwoławczego i zapisów repertorium, na postanowienie to nie wniesiono skargi.
Rozpoznając skargę na postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] r., Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wskutek uwzględnienia skargi w całości przez organ, którego działanie zaskarżono, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Zaskarżone postanowienie zostało bowiem wyeliminowane z obrotu prawnego zgodnie z żądaniem skarżących w trybie art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tej sytuacji postępowanie sądowe podlegało umorzeniu po myśli art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy.
O kosztach postępowania nie orzeczono z braku wniosku skarżących o ich zasądzenie, złożonego przed zamknięciem rozprawy (art. 210 § 1 cyt. ustawy). Zasada orzekania w tym przedmiocie z urzędu dotyczy zaś jedynie przypadku rozpoznania skargi na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika (art. 210 § 2 ustawy).
su.