Uzasadnienie
Pismem z 9 lipca 2024 roku I. M. oraz M.M. (dalej: "Skarżący") wnieśli w formie dokumentu elektronicznego skargę na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 29 maja 2024 nr WINB-WOA.7722.33.2023.AT w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Pismami z 22 sierpnia 2024 roku w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 14 sierpnia 2024 roku wezwano Skarżących do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 7 złotych, za wydruki wniesionej w formie dokumentu elektronicznego skargi wraz z załącznikami, stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1090) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone Skarżącym 23 sierpnia 2024 roku.
Pomimo pouczenia o skutkach niedopełnienia tej czynności w terminie opłata kancelaryjna do dnia dzisiejszego nie została uiszczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu wobec niewykonania w terminie powyższego wezwania.
Przedstawienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od odnotowania, że zgodnie z art. 12b § 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny w celu doręczania pism w postępowaniu przekształca postać otrzymanych od stron pism w przypadku otrzymanego pisma w formie dokumentu elektronicznego, przez sporządzenie uwierzytelnionego wydruku, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 307), jeżeli strona nie stosuje środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism.
Art. 235a p.p.s.a. wskazuje na powinność pobrania opłaty kancelaryjnej za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism.
Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa jednak wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3a p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z powyższych unormowań wynika, że wezwanie do uiszczenia omawianej opłaty należy wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Kluczowe znaczenie ma zatem to, kiedy wezwanie takie zostało doręczone.
Stosownie do art. 74a § 3 p.p.s.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu (pkt 1); pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (pkt 2).
Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (art. 74a § 5 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że doręczenie Skarżącym wezwania do uiszczenia opłaty nastąpiło w sposób określony w przywołanej regulacji. Ze znajdujących się w aktach sprawy Urzędowych Poświadczeń Doręczenia wynika, że Skarżący odebrali wezwania 23 sierpnia 2024 roku. W konsekwencji ostatnim dniem terminu do wykonania wezwania był piątek 30 sierpnia 2024 roku. Opłata kancelaryjna do dnia dzisiejszego nie została uiszczona przez Skarżących.
Wobec powyższego skargę należało odrzucić stosownie do wyżej powołanego art. 220 § 3a p.p.s.a.
To z kolei skutkowało koniecznością zwrotu uiszczonego wpisu od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż w myśl tego przepisu sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.