Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia [...] r. M. G., występujący w imieniu własnym oraz W. G. zawarł wniosek o przyznanie obydwu skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. polegającego na zwolnieniu od kosztów sądowych i ustanowieniu adwokata z urzędu. Przy piśmie tym nadesłane zostały dwa formularze PPF, w których obydwaj skarżący wskazali okoliczności, świadczące ich zdaniem o zasadności złożonych wniosków. Ponieważ analiza informacji zawartych we wspomnianych wnioskach doprowadziła do powstania pewnych wątpliwości co do rzeczywistej sytuacji materialnej wnioskodawców, wezwaniem z dnia 2 lipca 2008 r. referendarz sądowy, kierując się dyspozycją art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), wezwał M. G. do przedłożenia szeregu dokumentów obrazujących zarówno jego sytuację materialna jak i reprezentowanego przez niego W. G. W odpowiedzi, w piśmie procesowym z dnia [...] r. M. G. złożył oświadczenie, iż wnioski o przyznanie prawa pomocy "anuluje jako nieistotne".
W tej sytuacji uznano, iż strona dobrowolnie rezygnuje z ubiegania się o przyznanie prawa pomocy we wskazanym wyżej zakresie. Oświadczenie M. G. wskazuje bowiem, iż nie chce on, aby rozpoznano przedmiotowe wnioski o przyznanie prawa pomocy. Tym samym dalsze postępowanie w tym zakresie należało uznać za bezprzedmiotowe, a wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.