Uzasadnienie
Skarżąca, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W treści formularza wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z matką (osobą w podeszłym wieku) zamieszkując w lokalu o pow. 39 m2. Wnioskodawczyni zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. E. K. i jej matka utrzymują się ze świadczeń emerytalnych uzyskiwanych w łącznej wysokości 2428 zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego strona nadesłała dokumenty potwierdzające wysokość świadczenia uzyskiwanego przez jej matkę.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Analiza sytuacji materialnej E.K. nie pozwoliła stwierdzić, że istnieją podstawy do uwzględnienia złożonego przez nią wniosku w całości. Nie mniej jednak, biorąc pod uwagę całokształt okoliczności powołanych przez stronę uznano, że zasługuje ona na zwolnienie z wpisu od skargi. Przede wszystkim zauważyć trzeba, że strona pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoją matką, utrzymując się ze świadczeń emerytalnych (własnego i matki) w łącznej wysokości 2428 zł netto miesięcznie. Udokumentowane wydatki związane z pokryciem kosztów bieżącego utrzymania wynoszą około 650 zł. Oznacza to więc, że około kwota 1800 zł pozostaje do dyspozycji dwóch osób. Mając to na uwadze i pamiętając, ze wpis od skargi w tego rodzaju sprawach wynosi 500 zł – zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) uznano, że zasadnym będzie zwolnienie skarżącej z wpisu od skargi, albowiem konieczność zdobycia środków na jego pokrycie mogłaby w istocie okazać się zbyt dużym wyzwaniem dla strony. Wpis ten stanowi bowiem niemal 20 % miesięcznych dochodów rodziny wnioskodawczyni.
Oddalając wniosek w pozostałym zakresie uznano, że strona mając do dyspozycji stałe źródło dochodu, którego wysokość pozwala na zaspokojenie potrzeb dwóch osób nie znajduje się w sytuacji materialnej, której można by przypisać miano szczególnie trudnej. Tylko zaś w takich przypadkach, a więc w stosunku do osób pozbawionych źródeł dochodu lub dysponujących bardzo niskimi dochodami możliwe jest ewentualne rozważenie przyznana prawa pomocy w zakresie całkowitym. Uzyskane od strony informacje nie wskazują na to, że jej położenie jest szczególnie ciężkie, co dało podstawę do oddalenia wniosku w tej części.
Wobec tego, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.