Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 stycznia 2009 r. A.L.-B. i W.B. zostali wezwani do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od wniesionej skargi w wysokości 500 zł. 26 stycznia 2009 r. do sądu wpłynął wniosek A.L.-B. i W.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 30 stycznia 2009 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia w terminie 7 dni wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie formularza PPF (rubryki 5-10), pod rygorem oddalenia wniosku. Powyższe wezwanie skierowane do skarżącej zostało przez nią odebrane w dniu 17 lutego 2009 r. (k. 144 akt administracyjnych). Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie skierowane do W.B. była dwukrotnie awizowana w dniach 5 i 13 lutego 2008 r. (k. 160 akt administracyjnych).
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Instytucja pomocy prawnej jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez same strony. Celem przyznania prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na brak odpowiednich środków nie są w stanie ponieść, miedzy innymi kosztów sądowych (wpisu) czy kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
W niniejszej sprawie A.L.-B. i W.B. złożyli formularz PPF o przyznanie prawa pomocy. W formularzu tym zostały wypełnione jedynie rubryki 1-4. Należy podkreślić, że skarżący nie wypełnili formularza w części dotyczącej posiadanego majątku, uzyskiwanych dochodów, nie podali również uzasadnienia wniosku. Pomimo wezwania do prawidłowego wypełnienia formularza PPF, pod rygorem oddalenia wniosku, skarżący nie odpowiedzieli na wezwanie. Termin do uzupełnienia formularza PPF przez A.L.-B. upłynął z dniem 24 lutego 2009 r, a w stosunku do W.B. z dniem 27 lutego 2009 r. (art. 73 p.p.s.a. przy uwzględnieniu treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt: P 13/05, OTK-A 2006, nr 2, poz. 20). W konkluzji należy zatem stwierdzić, że skarżący nie wykazali, iż nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.