Uzasadnienie
Grupa [...] wniosła skargę na uchwałę Nr XIV/78/11 Rady Miejskiej z dnia [...] października 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości [...]. Skarga wpłynęła do Urzędu Miejskiego dnia 12 stycznia 2012 r. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] Wojewoda stwierdził nieważność powyższej uchwały.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r., odpowiadając na wezwanie Sądu, Burmistrz podał, iż na podstawie powyższej uchwały Rady Miejskiej nie zostały wydane jakiekolwiek akty prawne. Z ustaleń Sądu wynika nadto, iż rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z [...] stycznia 2012r. nr [...] na dzień 28 marca 2012r. stało się prawomocne.
Skarżąca Grupa [...] nie odpowiedziała na wezwanie Sądu z dnia 30 marca 2012 r., czy w związku ze stwierdzeniem nieważności przez Wojewodę zaskarżonej uchwały podtrzymuje wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej w skrócie p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1-2 wskazanego przepisu. Bezprzedmiotowość w rozumieniu powołanego przepisu zachodzi, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego (wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, LEX nr 188791 oraz postanowienia NSA z dnia 7 września 2011 r., II GSK 1216/11, LEX nr 899024 i z dnia 21 listopada 2007r., II FSK 1259/06, LEX nr 494285). Wskazane tu orzeczenia sądowe zapadły w sprawach, w których organ wydający zaskarżony akt, na skutek skargi do sądu administracyjnego skorzystał z uprawnień autokontrolnych i uchylił ten akt, jednak niewątpliwie pogląd ten można odnieść do przypadku wyeliminowania zaskarżonej uchwały przez rozstrzygnięcie nadzorcze, które stanowi akt deklaratoryjny wywołującym skutek prawny ex tunc.
Również w doktrynie prezentowany jest pogląd, że sąd administracyjny nie może orzec o nieważności uchwały organu, stanowiącej akt prawa miejscowego, jeżeli uchwała ta została przez uprawniony organ uchylona lub utraciła moc prawną przed wydaniem wyroku. W razie utraty mocy prawnej uchwały zaskarżonej do sądu administracyjnego przed wydaniem wyroku sąd umarza postępowanie (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 437).
Natomiast kontrola sądowa derogowanego aktu możliwa jest tylko w tych przypadkach, w których w okresie ich obowiązywania wywołał on skutki prawne uzasadniające potrzebę zastosowania instytucji stwierdzenia nieważności. Taki przypadek w sprawie nie zachodzi. Uchwała będąca przedmiotem niniejszego postępowania została wyeliminowana z obrotu prawnego prawomocnym rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody z dnia [...] stycznia 2012r. nr [...] i przestała obowiązywać przed wywołaniem skutków prawnych. Jak wynika bowiem z treści pisma Burmistrza z dnia [...] kwietnia 2012 r., na podstawie uchwały Nr XIV/78/11 Rady Miejskiej z dnia [...] października 2011 r. nie zostały wydane jakiekolwiek akty.
W tej sytuacji w dacie orzekania brak było przedmiotu zaskarżenia. Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.