Uzasadnienie
T.M., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania, uiszczając tytułem wpisu sądowego od skargi kwotę 100 zł (k. 18 akt).
Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. występująca w charakterze pełnomocnika skarżącego r.pr. E.K. cofnęła powyższą skargę, wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania oraz zwrot kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, przy czym jej cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przepis ten wyraża zasadę dyspozycyjności, w myśl której stronom postępowania sądowego przysługuje uprawnienie do rozporządzenia przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Warszawa 2007, Wyd. Prawnicze LexisNexis, s. 872).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. cofnęła skargę, przy czym brak jest przesłanek, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. W sprawie nie zachodzi ryzyko, iż cofnięcie skargi miałoby służyć obejściu prawa.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skoro wola skarżącego jako dysponenta skargi jest dla sądu wiążąca, z tej racji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 postanowienia.
Ponadto skarżący uiścił w niniejszej sprawie tytułem wpisu sądowego kwotę 100 zł, jednak skarga została skutecznie cofnięta. Stosownie zaś do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z uwagi na to w sprawie zaistniały przesłanki do zwrotu skarżącemu kwoty uiszczonej z tego tytułu.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.