Uzasadnienie
W dniu 20 listopada 2013 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga K.S. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie żądania zwrotu zasiłku pielęgnacyjnego.
Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. Sąd odrzucił skargę K.S. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie żądania zwrotu zasiłku pielęgnacyjnego. Postanowienie to stało się prawomocne od dnia 14 sierpnia 2014 r.
Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. po rozpatrzeniu wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego o ustanowienie kuratora dla doręczeń dla K.S. - nieznanego z miejsca pobytu na podstawie art. 79 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ustanowił kuratora w osobie M.T. – pracownika Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. dla K.S., którego miejsce pobytu nie jest znane.
Następnie kuratorowi doręczono odpis postanowienia z dnia 15 stycznia 2014 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] września 2013 r. nr [...].
W dniu 22 września 2014 r. do Sądu wpłynął wniosek M.T. o przyznanie wynagrodzenia dla kuratora.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Do ustalenia wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla uczestników nieznanych z miejsca pobytu w postępowaniu sądowoadministracyjnym zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2013r. poz. 1476). W myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie, a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny, przepisami określającymi opłaty za czynności radców prawnych.
Ponadto kuratorowi przysługuje zwrot wydatków poniesionych przez niego w związku z wykonywaniem czynności w danej sprawie (§ 2 ust. 1). Z kolei w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 złotych.
Biorąc pod uwagę, że ustanowiony w sprawie kurator nie jest adwokatem oraz uwzględniając poniesiony przez niego nakład pracy, a także rodzaj i stopień zawiłości sprawy, należne wynagrodzenie wynosić będzie 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., to jest 120 zł.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zasadne jest przyznanie kuratorowi M.T. wynagrodzenia w kwocie 120,00 złotych.
Z powyższych względów, na podstawie art. 213 pkt 1 p.p.s. a. w zw. z § 1 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., orzeczono jak w sentencji postanowienia.