Uzasadnienie
R.W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012 roku nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami.
R.W. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, iż jej wykonanie wyrządzi mu znaczną szkodę i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Praca skarżącego wiąże się bowiem z prowadzeniem pojazdu, ma on na utrzymaniu rodzinę, prywatne zobowiązania finansowe oraz zobowiązania związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jeśli skarżący utraci prawo prowadzenia pojazdów, nie będzie miał możliwości pełnego wykonywania swoich obowiązków zawodowych, co może doprowadzić do zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej oraz utraty pracy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego okazał się niezasadny.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wstrzymanie wykonania decyzji jest rodzajem tymczasowej ochrony prawnej udzielanej stronie przez sąd do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy, jeżeli wystąpią szczególne ku temu, wskazane wyżej okoliczności. Ciężar wykazania tych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy.
Przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. równolegle toczy się pod sygn. akt II SA/Go 993/12 sprawa ze skargi R.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. W sprawie tej postanowieniem z dnia 20 grudnia 2012 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wskazywana przez skarżącego utrata możliwości prowadzenia pojazdów stanowi bezpośredni skutek nie tyle decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami (która stanowi przedmiot kontroli w niniejszej sprawie), lecz bezpośredni skutek decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy (która stanowi przedmiot kontroli w sprawie II SA/Go 993/12). Tak więc udzielenie skarżącemu wnioskowanej przez niego tymczasowej ochrony prawnej polegającej na zachowaniu przez niego uprawnienia do kierowania pojazdami do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd mogło nastąpić tylko poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy.
W niniejszej sprawie nawet ewentualne postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji nie mogło przynieść oczekiwanego przez skarżącego skutku w postaci tymczasowego – do czasu wydania w sprawie orzeczenia kończącego postępowanie – zachowania przez skarżącego tego uprawnienia, skoro na dzień dzisiejszy w obrocie prawnym pozostaje decyzja o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy. Podstawy wydania orzeczenia zgodnego z wnioskiem skarżącego nie mógł również stanowić fakt, że w sprawie II SA/Go 993/12 Sąd nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania decyzji.
Z uwagi zatem na fakt, że decyzja stanowiąca przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie sama w sobie nie powoduje następstw wskazanych we wniosku o wstrzymanie jej wykonania (mogła je bowiem ewentualnie spowodować decyzja stanowiąca przedmiot zaskarżenia w sprawie II SA/Go 993/12), brak było podstaw do wydania żądanego postanowienia.
W konsekwencji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.