Uzasadnienie
J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.
Po doręczeniu odpisu zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący złożył dnia 29 listopada 2017 r. na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z kolei w odpowiedzi na wezwanie skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący złożył pisemne oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało umorzyć.
W myśl art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek o przyznanie prawa pomocy lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w tym przedmiocie umarza się. Skarżący złożył dnia 22 grudnia 2017 r. pisemne oświadczenie o cofnięciu wniosku o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, przy czym brak jest podstaw do uznania tego oświadczenia za pozbawione skuteczności.
Wobec powyższego, na podstawie art. 249a p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.