Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] nakładającą na P. i G.Z. opłatę adiacencką w wysokości 10.160,00 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w [...] oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 0,3651 ha, na skutek jej podziału na działki nr [...].
P. i G.Z. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na powyższe rozstrzygnięcie, zarzucając naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 98 a ustawy o gospodarce nieruchomościami przez bezpodstawne uznanie, iż w wyniku podziału nieruchomości nastąpił wzrost jej wartości, a także przepisów postępowania administracyjnego art. 6 oraz art. 77 § 1, art. 79, a także art. 7 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprze niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i oparcie się wyłącznie na okolicznościach odpowiadającym założeniom administracji miejskiej, przy p[ominięciu słusznego interesu strony a także poprzez brak merytorycznego odniesienia się do zarzutów skarżących.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania, wskazując, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydało decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] uwzględniając w całości wniesioną skargę i uchylono w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wójta Gminy z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...].
W dniu 3 stycznia 2013 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo P. i G.Z., którym skarżący zażądali zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 7 stycznia 2013 r. Skarżący w piśmie, które wpłynęło do Sadu w dniu 16 stycznia 2013 r. wskazali, iż cofają skargę, ponieważ rozstrzygniecie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w pełni ich satysfakcjonuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Podkreślić należy, iż w rozpoznawanej sprawie, Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne, a tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć. Podkreślenia wymaga, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją o charakterze ostatecznym, wyeliminowało z obrotu zaskarżoną decyzję administracyjną. Tym samym w niniejszej sprawie nie zachodzi ryzyko, iż w obrocie pozostanie akt, który w sposób rażący mógłby naruszać obowiązujące przepisy prawa. Nadto w ocenie Sądu w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi, służyć ma obejściu prawa.
Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia, Sąd stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z § 2 p.p.s.a., wyda postanowienie w przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Wspi ten zostanie wówczas zwrócony po uprawomocnieniu się postanowienia o jego zwrocie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.