Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2017 r. Burmistrz Miasta wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie nieważności zarządzenia Nr [...] Burmistrza Miasta z dnia [...] sierpnia 2017 r. w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej Nr [...].
W skardze Burmistrz zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego z uwagi na to, że jego wykonanie spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki dla samego Skarżącego, poprzez konieczność powołania na stanowisko dyrektora szkoły osoby wybranej w postępowaniu konkursowym przez przedstawiciela Rady Rodziców nieprawidłowo wybranego do składu komisji konkursowej, co mogło mieć wpływ na wynik konkurs.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej określanej skrótem: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jest formą tymczasowej ochrony sądowej będącej wyjątkiem od ogólnej zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., stanowiącej, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jedynie wystąpienie szczególnych warunków, którymi są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, może doprowadzić do tego, że w konkretnej sytuacji skarżący otrzyma tę wyjątkową ochronę przed konsekwencjami wynikającymi z kwestionowanych aktów lub czynności.
Należy jednak podkreślić, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie tych aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest akt nadzoru, o którym mowa w art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm. - dalej określanej skrótem: "u.s.g").
W ocenie Sądu rozstrzygnięcie takie, na skutek wniesienia od niego skargi do sądu administracyjnego, nie jest wykonalne, w związku z czym nie można postanowić o wstrzymaniu jego wykonania.
Zwrócić bowiem należy uwagę, że rozstrzygnięcia nadzorcze i zarządzenia zastępcze stają się prawomocne i tym samym prawnie skuteczne dopiero w sytuacjach określonych w art. 98 ust. 5 u.s.g. Przepis ten stanowi bowiem, że rozstrzygnięcia nadzorcze stają się prawomocne z upływem terminu do wniesienia skargi albo z dniem oddalenia lub odrzucenia skargi przez sąd. W konsekwencji, rozstrzygnięcie nadzorcze wywołuje skutki prawne w postaci wyeliminowania z obrotu wadliwego aktu organu samorządowego z mocą wsteczną (od dnia wydania), dopiero z momentem, kiedy stało się prawomocne w wyniku upływu terminu do jego zaskarżenia bądź też oddalenia lub odrzucenia skargi na to rozstrzygnięcie przez sąd administracyjny (zob.: post. NSA: z 14 czerwca 2013 r., II GZ 271/13, z 29 lipca 2015 r., I OZ 860/15; wyr. NSA: z 10 stycznia 2002 r., II SA 1244/01, z dnia 3 października 2000 r., III SA 1387/00, post.
WSA: z 22 maja 2012 r. I SA/OL 255/12 z 29 lipca 2015 r. II SA/Wa 118/15, z 23 października 2017 r. II SA/Wa 777/17 - publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle przytoczonych regulacji należało uznać, iż wskutek skargi do sądu zaskarżone rozstrzygniecie nadzorcze nie nabrało prawnej skuteczności, a więc i wykonalności. Nie wywołało więc skutków, których wystąpienie należałoby wstrzymać do czasu rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił wstrzymania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego, przy czym zgodnie z art. 61 § 5 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.