Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy z dnia [...] listopada 2014 r. o odmowie przyznania A.G. specjalnego zasiłku opiekuńczego, wnioskowanego na A.D.-S. i w tym zakresie orzekło:
- 1. przyznać A.G. specjalny zasiłek opiekuńczy z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad babcią A.D.-S. od dnia [...] września 2014 r. do [...] października 2014 r. w wysokości 520 zł miesięcznie,
- 2. przyznać A.G. składkę na ubezpieczenie zdrowotne w okresie pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego z zastrzeżeniem, iż nie opłaca się składki jeżeli strona podlega ubezpieczeniu zdrowotnego z innych tytułów,
- 3. przyznać A.G. składkę na ubezpieczenie emerytalne i rentowe w okresie pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego przez okres niezbędny do uzyskania 25-letniego okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego), z zastrzeżeniem art. 87 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.).
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję organu odwoławczego wniosła A.G., w której wskazała, że ostatni zasiłek dostała w październiku 2014 roku, a jej kolejne podanie dotyczyło okresu od września 2014 roku do października 2015 roku.
Po otrzymaniu skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło ją i decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], wydaną między innymi w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., uchyliło w całości zaskarżoną do Sądu decyzję z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] i orzekło:
- 1. przyznać A.G. specjalny zasiłek opiekuńczy z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad babcią A.D.-S. od dnia [...] listopada 2014 r. do [...] października 2015 r. w wysokości 520 zł miesięcznie,
- 2. przyznać A.G. składkę na ubezpieczenie zdrowotne w okresie pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego z zastrzeżeniem, iż nie opłaca się składki jeżeli strona podlega ubezpieczeniu zdrowotnego z innych tytułów,
- 3. przyznać A.G. składkę na ubezpieczenie emerytalne i rentowe w okresie pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego przez okres niezbędny do uzyskania 25-letniego okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego), z zastrzeżeniem art. 87 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.).
Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że organ doręczył decyzję powyższą A.G. w dniu 12 lutego 2015 r. i nie została ona zaskarżona do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Powyższy przepis reguluje instytucję samokontroli organu, którego akt prawny został zaskarżony do sądu administracyjnego. Celem wskazanej autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (T. Woś w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2009, s. 323). Warunkiem skorzystania przez organ z omawianej instytucji jest uwzględnienie skargi w całości, przez co należy rozumieć uwzględnienie skargi co do istoty sprawy, chyba że skarżący wyraźnie wskazuje, że chodzi mu o inne rozstrzygnięcie.
W niniejszej sprawie SKO decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględniło w całości skargę A.G., uchyliło w całości zaskarżoną do Sądu swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] i orzekło o przyznaniu A.G. specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad babcią A.D.-S. od dnia [...] listopada 2014 r. do [...] października 2015 r. w wysokości 520 zł miesięcznie. Przyznało również A.G. składkę na ubezpieczenie zdrowotne w okresie pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego z zastrzeżeniem, iż nie opłaca się składki jeżeli strona podlega ubezpieczeniu zdrowotnego z innych tytułów, a także składkę na ubezpieczenie emerytalne i rentowe w okresie pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego przez okres niezbędny do uzyskania 25-letniego okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego), z zastrzeżeniem art. 87 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.).
W sytuacji, gdy wniesiona została przez stronę skarżącą do wojewódzkiego sądu administracyjnego skarga na akt z zakresu administracji publicznej, a następnie wydane zostaje przez organ administracji publicznej, którego dotyczy skarga, orzeczenie w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy zaistnieje jedna z trzech podanych poniżej przesłanek:
- 1) skarżący skutecznie cofnął skargę,
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania,
- 3) postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Uwzględnienie przez organ w całości skargi w ramach opisanej powyżej autokontroli, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, niewątpliwie stanowi trzecią z w/w wymienionych przesłanek stanowiących podstawę do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Wskutek autokontroli organu doszło bowiem do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, co oznacza również, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W konsekwencji, w myśl art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.