Uzasadnienie
Rada Miejska w dniu [...] października 2009 r. podjęła uchwałę nr XXXIV/190/09 w sprawie cen i stawek opłat za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków dla Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. na pierwszy okres działalności. S.K., pismem z dnia [...] października 2009 r. wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa, oraz swojego uprawnienia poprzez eliminację wskazanej wyżej uchwały z obrotu prawnego. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
W dniu [...] stycznia 2010 r. S.K., na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., za pośrednictwem organu skargę na uchwałę Rady Miejskiej nr XXXIV/190/09 z dnia [...] października 2009 r. w sprawie cen i stawek opłat za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków dla Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. na pierwszy okres działalności. Skarga z dnia [...] czerwca 2009 r. została wniesiona za pośrednictwem organu w tym samym dniu. W skardze zarzucono Radzie naruszenie niewłaściwe zastosowanie oraz błędna wykładnię prawa materialnego - art. 24a ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (DZ.U. z 2006 r. Nr 123, poz. 856 z późn.zm.)
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że uchwałę nr XXXIV/190/09 z dnia [...] października 2009 r. Rada Miejska podjęła na podstawie art. 24 a ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, mimo iż nie została spełniona żadna z określonych w tym przepisie przesłanek podjęcia na wniosek burmistrza uchwały o cenach i stawkach za wodę i ścieki - uchwała nie została podjęta na wniosek burmistrza w terminie 14 dni przed powołaniem lub utworzeniem przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, ani też przed podjęciem przez istniejące przedsiębiorstwo nowego rodzaju działalności gospodarczej w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków. Spółka została bowiem utworzona uchwałą Rady Miejskiej z [...] października 2008 r., przedmiotem jej działania jest m.in. dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków., nie jest to nowy rodzaj działalności dla Zakładu Wodociągów i Kanalizacji. Zawarcie umowy Spółki nastąpiło [...] grudnia 2008 r., a [...] lutego 2009 r. spółka została zarejestrowana jako przedsiębiorca w KRS.
Skarżący podniósł, iż z uwagi na zaistniałą sukcesje uniwersalna zastosowanie winny mieć ogólne przepisy Kodeksu spółek handlowych o podziale spółek. W konsekwencji brak było podstaw dla ustalania taryf jak dla nowopowstałego przedsiębiorstwa, w oparciu o normę art. 24a ww. ustawy, co miało na celu obejście prawa czyli wyeliminowanie procedury zatwierdzania taryf za wodę i ścieki w 2009 r. i 2010 r. w trybie art. 24 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.
Gmina, reprezentowana przez radcę prawnego E.Ż. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. W pierwszej kolejności pełnomocnik podniósł, iż gmina o statusie miejskim nie posiada legitymacji procesowej w przedmiotowej sprawie, bowiem skarga dotyczy Rady Miasta. Nadto z ostrożności procesowej pełnomocnik wyjaśnił, iż zaskarżona uchwała jest zgodna z prawem, w tym z przepisem art. 24a ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, który reguluje postępowanie w sytuacjach szczególnych i stanowi Lex specialis wobec przepisów Kodeksu spółek handlowych. W ocenie organu, zaskarżona uchwała została podjęta przy spełnieniu wszystkich przesłanek określonych w ww. przepisie, bowiem nowo powstała spółka nie mogła do momentu ustalenia uchwałą cen i opłat podjąć działalności w przedmiotowym zakresie
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W myśl art. 101 ust. 3 w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Termin załatwienia przez organ wezwania do usunięcia naruszenia wyznacza zatem przepis art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Podkreślenia wymaga, iż przepisy ustawy o samorządzie gminnym nie wiążą wniesienia skargi z terminem załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jedynym warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę lub zarządzenie organu jednostki samorządu terytorialnego podjęte w sprawie z zakresu administracji publicznej jest uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia, które ma pozostać bezskuteczne. Bezskuteczność wezwania do usunięcia naruszenia jako wymóg (warunek) wniesienia skargi jest spełniony zarówno wówczas, gdy przed wniesieniem skargi organ udzielił skarżącemu odpowiedzi negatywnej, jak i wówczas, gdy taka negatywna odpowiedź została doręczona skarżącemu później, po wniesieniu skargi albo gdy organ w ogóle nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.
Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w trybie powołanego przepisu określony został natomiast w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (patrz uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia z dnia 2 kwietnia 2007 r. II OPS 2/07, opubl. ONSAiWSA 2007/3/60, postanowieni NSA z dnia 29 maja 2007 r. sygn. akt II GSK 15/07, z dnia 26 lutego 2010 r. sygn. akt II OSK 289/10).
W przypadku, gdy organ gminy nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, maksymalny termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego określony w przywołanym art. 53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynosi zatem 60 dni i liczony jest od dnia wniesienia wezwania do usunięcie naruszenia. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie budzi wątpliwości, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa strony skarżącej zostało doręczone Radzie Miejskiej w dniu [...] października 2009 r. r. Od tego dnia, z uwagi na nie udzielenie odpowiedzi na powyższe wezwanie swój bieg rozpoczął 60 - dniowy termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego.
Oznacza to, iż składając skargę w dniu 26 stycznia 2010 r. skarżący uchybił terminowi do jej wniesienia.
W myśl art. 58 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, art. 58 § 3 i art. 53 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.