Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Go 141/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę W.P. – B., M.B. – T., B.M., M.K. – S., M.N. i A.S. na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej
Pismem z dnia [...] marca 2014 r. reprezentujący skarżące profesjonalny pełnomocnik wniósł o sporządzenie uzasadnienia ww. postanowienia i przekazania go na jego adres. Do wniosku dołączono potwierdzenie uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 234 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270: dalej jako "p.p.s.a.") nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem podlegający doręczeniu z urzędu.
Z kolei, jak stanowi art. 163 § 1 p.p.s.a., postanowienia ogłaszane na rozprawie Sąd uzasadnia i doręcza stronom z urzędu, gdy podlegają one zaskarżeniu.
W stanie sprawy, na rozprawie w dniu 19 marca 2014 r., na którym to posiedzeniu pełnomocnik strony skarżącej był obecny, Sąd odrzucił skargę W.P. – B., M.B. – T., B.M., M.K. – S., M.N. i A.S. na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2013 r., z powodu jej niedopuszczalności. Orzeczenie to wraz z uzasadnieniem podlegało zatem doręczeniu stronom z urzędu (możliwość zaskarżenia skargą kasacyjną).
Z tych względów, uiszczoną w dniu 21 marca 2014 r. (przelewem) przez pełnomocnika skarżących opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł od złożonego w sprawie wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia należało uznać za opłatę nienależną w rozumieniu art. 225 p.p.s.a. i podlegającą zwrotowi z urzędu.
Zgodnie z treścią art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem Sądu lub różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 225 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.