Uzasadnienie
W dniu 13 maja 2005r. za pośrednictwem Ośrodka Pomocy Społecznej wpłynęła skarga Pana W.S. dotycząca odmowy udzielenia informacji z art. 9 k.p.a. przez Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w związku z art. 36 i art.23 ustawy o pomocy społecznej. Wojewódzki Sądu Administracyjny wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie daty i numeru decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie udzielenia informacji. Skarżący w piśmie z dnia [...].06.2004r. podał, że jako takiej formalnej decyzji administracyjnej Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej nie wydał, gdyż w tym zakresie przepisy nie przewidywały decyzji administracyjnej. Ponadto podał, że decyzję odmawiającą udzielenia należnej informacji Dyrektor OPS podjął i wyraził w piśmie z dnia [...].03.2004r. - znak [...] przez zamieszczenie w nim sformułowania - organ nie będzie więcej udzielał informacji w sprawie.
Zakres działalności sądów administracyjnych określa art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z póz. zm.). Zgodnie z wyżej przywołanym przepisem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Zgodnie z treścią art. 23 ust.1 i 2 ustawy z dnia 29 listopada1990r. o pomocy społecznej (tj. Dz.U. z 1998r. Nr 64 poz. 414 z póz. zm.) osobom i rodzinom udziela się pomocy w postaci pracy socjalnej, poradnictwa specjalistycznego, w szczególności prawnego i psychologicznego.
Osobom i rodzinom może zostać również udzielona pomoc w załatwieniu spraw urzędowych i innych ważnych spraw bytowych oraz w utrzymaniu kontaktów z otoczeniem.
Przepisy wyżej przywołanej ustawy nie przewidują w tym zakresie wydawania decyzji, postanowień czy też innych aktów.
Konieczną przesłanką dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności jest fakt ich istnienia. Zaskarżenie aktu lub czynności jako objaw woli skarżącego, wskazujący na brak akceptacji tego aktu lub czynności z jego strony, powinno wynikać z treści skargi. Nie można wnieść środka zaskarżenia od aktu lub czynności której organ administracji w swoim postępowaniu nie wydał.
Natomiast istotą skargi na bezczynność organów administracji publicznej jest zarzut nie wydania w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjęcie czynności z zakresu administracji publicznej w zakresie wymienionym wyżej w punktach od 1 do 4. Przedmiotem zaskarżenia, który warunkuje dopuszczalność zaskarżenia, nie może być żadne zdarzenie faktyczne obiektywnie istniejące lecz brak przejawów aktywności organu administracji publicznej. Bezczynność organu administracji wystąpi gdy organ zobowiązany do określonych działań, działań tych nie podejmuje. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył tego postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.
Należy również zwrócić uwagę na fakt, że złożenie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne dopiero po wyczerpaniu środków przewidzianych w art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego
Złożona przez Skarżącego skarga nie dotyczy decyzji ani aktu, ani czynności z zakresu administracji publicznej stwierdzającą obowiązek czy też uprawnienie. Żadna decyzja w sprawie nie została wydana, więcej przepisy nie przewidują w sprawie poradnictwa specjalistycznego, w szczególności prawnego i psychologicznego działania organu poprzez wydawanie decyzji, postanowienia czy też innych aktów. Brak jest podstaw do przyjęcia, że skarga dotyczy bezczynność organów. Ponadto nawet przy przyjęciu, że skarga dotyczy bezczynności Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej - nie został wyczerpany właściwy tryb zaskarżenia postępowania w tym zakresie określony przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.
Ponadto powołane w skardze pismo Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] marca 2004r. znak [...] doręczone Skarżącemu w dniu 23.03.2004r.- które wg Skarżącego jest decyzją odmawiającą udzielenia informacji- nie ma cech decyzji. Pismo to jest odpowiedzią na składane przez Skarżącego pisma z dnia [...].02.2004r., [...].02.2004r., [...].03.2004r., [...].03.2004r. Skarga od tego pisma w świetle art. 3 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niedopuszczalna.
W przypadku braku działania po stronie organu w zakresie wszczynanych postępowań przez Skarżącego - Skarżącemu przysługiwać będzie skarga na bezczynność organu w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a.
W tym stanie rzeczy skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi została odrzucona.