Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2008 r. oddalił skargę P.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. w przedmiocie umorzenia zadłużenia z tytułu opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej. Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2008 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Z. na pełnomocnika P.B. wyznaczyła adwokata K.K., któremu strona udzieliła pełnomocnictwa procesowego. Dnia 16 maja 2008 r. do Sądu wpłynęła opinia pełnomocnika skarżącego o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego powyżej wyroku. Adwokat K.K. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, albowiem koszty te nie zostały zapłacone w żadnej części.
Wniosek okazał się zasadny.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi czynność z zakresu nieopłaconej pomocy prawnej (art. 250 p.p.s.a.). Zaznaczyć w tym miejscu należy, że Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie dopiero wtedy, gdy złożony zostanie stosowny wniosek.
Ponadto przyjmuje się w orzecznictwie, że wniosek pełnomocnika powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części (por. komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi B. Dauter i inni, Zakamycze 2005 s. 599, Komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi J. P. Tarno, LexisNexis Warszawa 2006 s. 521).
Złożony przez adwokata K.K. wniosek zawiera oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały przez stronę pokryte. Stosownie do treści przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, póz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie adwokat K.K. jako pełnomocnik z urzędu P.B. został ustanowiony po wydaniu przez Sąd wyroku oddalającego skargę, a zatem po zakończeniu postępowania przed sądem l instancji (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z 24 stycznia 2007 r., II CZP 124/06, OSNC 2007, nr 6, póz. 91). Adwokat K.K. podjął czynność procesową w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, która jest już czynnością podejmowaną w instancji wyższej, co oznacza, że nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji w rozumieniu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia.
W konsekwencji pełnomocnikowi przysługuje 75% stawki minimalnej, która zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cyt. rozporządzenia wynosi 240 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego rozporządzenia należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Z tych względów na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.