Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. J.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia pomieszczenia do stanu poprzedniego.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł - stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżący został wezwany do usunięcia, również w powyższym terminie, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie sześciu odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem wraz z załącznikami. J.S. ww. korespondencję z Sądu odebrał w dniu 20 marca 2015 r.
Pismem z dnia [...] marca 2015 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i załączył brakujące odpisy skargi.
W toku postępowania sądowego, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Go 150/15 pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania z uwagi na nieusunięcie braków formalnych tego wniosku. Rozstrzygnięcie to nie zostało zaskarżone przez J.S..
Zarządzeniem Sędziego z dnia 25 maja 2015 r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie w dniu 2 czerwca 2015 r.
W zakreślonym przez Sąd terminie nie uiszczono wymaganego wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego, jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis.
Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że do dnia 22 czerwca 2015 r. skarżący nie uiścił wpisu, do którego został zobowiązany (k. 49 akt sprawy).
Skoro wezwanie Sądu z dnia 26 maja 2015 r. do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 500 zł zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 czerwca 2015 r., należało zatem uznać, iż termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 9 czerwca 2015 r.
W tym stanie rzeczy niewątpliwie skarga J.S. dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie może ona skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.
Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. W sytuacji, gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi (vide: wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt I FSK 29/06, POP 2007/5/69).
Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.