Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z 14 kwietnia 2010 r., II SA/Go 159/10

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010r.

Sprawa

sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...]r., nr XXXIII/186/08 w przedmiocie ustalenia stref płatnego parkowania, stawek opłat i opłat dodatkowych za parkowanie oraz sposobu ich pobierania postanawia: umorzyć postępowanie.

Skład

Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Marek Szumilas
Sędzia WSA Michał Ruszyński
referent Adam Janas protokolant

Uzasadnienie

Rada Miejska li w dniu [...] czerwca 2008 r. na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 13b i art. 13f ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 19 poz. 115 ze zm.), dalej zwanej ustawą oraz art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) podjęła uchwałę Nr XXXIII/186/08 w sprawie ustalenia stref płatnego parkowania, stawek opłat i opłat dodatkowych za parkowanie oraz sposobu ich pobierania. W § 3 w/w uchwały ustalone zostały stawki opłat za parkowanie pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania w wyznaczonych miejscach. W § 4 ust. 4 postanowiono, że dowód uiszczenia opłaty parkujący zobowiązany jest umieścić w pojeździe za przednią szybą w sposób widoczny z zewnątrz. W myśl § 5 ust. 1 za nieuiszczenie opłaty za parkowanie, w tym za uiszczenie opłaty w zaniżonej wysokości lub przekroczenie opłaconego czasu parkowania, pobiera się opłatę dodatkową w wysokości 50 zł, niezależnie od obowiązku uiszczenia opłaty za parkowanie. Natomiast w ust. 2 cyt. § Rada ustaliła, iż podstawą do pobierania opłaty, o której mowa w ust. 1 jest każdorazowe stwierdzenie parkowania pojazdu bez uiszczenia opłaty, parkowania ponad opłacony czas lub brak możliwości stwierdzenia czy opłata została wniesiona wskutek niezastosowania się przez kierowcę do obowiązku, o którym mowa w § 4 ust.

4. Zgodne z § 8 w/w aktu postanowiono, że uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa, a opublikowana została w DZ. U. W.L. Nr 76 pod poz. 1225 z 27 czerwca 2008 r.

Skargę na powyższą uchwałę wniósł Prokurator Okręgowy, który zarzucił, iż § 5 ust. 2 (omyłkowo wskazano w treści skargi § 6 ust.

2. uchwały istotnie narusza prawo - art. 13 f ust. 2 w zw. z art. 13 ust. 1 pkt 1 i art. 13 f ust. 1 ustawy z uwagi na wprowadzenie opłaty dodatkowej za nieumieszczenie dowodu opłaty w sposób określony w § 4 ust. 4 uchwały, tj. za przednią szybą pojazdu i w sposób widoczny z zewnątrz, pomimo braku upoważnienia ustawowego do wprowadzenia przez radę gminy opłat dodatkowych z tytułu zdarzeń innych niż nieuiszczenie opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania. Prokurator wniósł wobec powyższego o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części obejmującej § 5 ust. 2 w zakresie w jakim jako podstawę pobrania opłaty dodatkowej wskazuje się brak możliwości stwierdzenia czy opłata została wniesiona wskutek niezastosowania się przez kierowcę do obowiązku, o którym mowa w § 4 ust. 4 uchwały.

W odpowiedzi na skargę organ reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego I.S.-B. wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, iż Rada Miejska uchwałą z dnia [...] lutego 2010 r. Nr LVIII/370/10 dokonała zmiany zaskarżonej uchwały. Po uwzględnieniu stanowiska skarżącego w § 1 uchwały zmieniającej, § 5 ust. 2 zaskarżonej uchwały otrzymał brzmienie:,,Podstawą do pobierania opłaty, o której mowa w ust. 1 jest każdorazowe stwierdzenie parkowania pojazdu bez uiszczenia opłaty, parkowania ponad opłacony czas."

W piśmie z dnia [...] marca 2010 r. Prokurator Okręgowy powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zim., dalej p.p.s.a.), oświadczył, iż cofa złożoną skargę i wnosi o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie. Cofnięcie skargi, jak podał skarżący uzasadnione jest dokonaniem przez organ autokorekty w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. i dokonaniem zmiany brzmienia uchwały z dnia [...] czerwca 2008 r. w zaskarżonej części.

Według treści notatki służbowej z [...] marca 2010 r. pracownika Sądu sporządzonej na podstawie rozmowy telefonicznej z pracownikiem Urzędu Wojewódzkiego uchwała z [...] lutego 2010 r. nie została skierowana do opublikowania.

Natomiast zgodnie z treścią notatki służbowej z [...] kwietnia 2010 r. uchwała z [...] lutego 2010 r. opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr 25 pod poz. 412.

Na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. pełnomocnik organu podtrzymał wcześniejsze stanowisko w zakresie umorzenia postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 60 p.p.s.a., skarżący ma prawo cofnąć złożoną przez siebie skargę. Oświadczenie w tym przedmiocie jest wiążące dla sądu, który zobligowany jest jednak do uznania go za niedopuszczalne w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu czy też czynności dotkniętych wadą nieważności.

Konsekwencją procesową skutecznego cofnięcia skargi jest obowiązek umorzenia postępowania sądowego, które zostało nią zainicjowane, co wynika z brzmienia art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Uwzględniając powołane regulacje prawne oraz okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że postępowanie wszczęte na skutek skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Miejskiej z [...] czerwca 2008 r. podlega umorzeniu. Jak bowiem wyżej zaznaczono, podmiot składający skargę cofnął ją w piśmie z dnia [...] marca 2010r. w związku z podjęciem przez organ uchwały zmieniającej zaskarżoną uchwałę, w części objętej wnioskiem o stwierdzenie nieważności. W/w uchwała została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa i weszła w życie z dniem 17 kwietnia 2010 r. W ocenie Sądu, mając powyższe na względzie brak jest okoliczności, które wskazywałyby na konieczność uznania w/w oświadczenia za niedopuszczalne.

Podstawę prawną podjętego rozstrzygnięcia stanowi treść art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a.