Uzasadnienie
Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej (dalej w skrócie: "organ pierwszej instancji"), postanowieniem z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] - na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000, dalej w skrócie: "K.p.a.") - sprostował oczywistą omyłkę pisarską w decyzji nr [...], w której błędnie podano rok w dacie wystawienia decyzji, wskazując, że prawidłowa data wystawienia decyzji, to 2022- [...] zamiast 2021- [...].
Zażaleniem z dnia [...] sierpnia 2022 r. J.S. (dalej w skrócie: "strona", "skarżąca") zaskarżyła ww. postanowienie, wnosząc o jego uchylenie z powodu niezgodności z prawem. W uzasadnieniu zażalenia strona przedstawiła przebieg postępowania toczącego się na podstawie wniosku z dnia [...] kwietnia 2022 r. o przyznanie zasiłku szkolnego na córkę M.C., proces doręczenia stronie decyzji z dnia [...] czerwca 2021 r. oraz wniesienia przez stronę odwołania od tej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej w skrócie: "SKO", "organ odwoławczy"), postanowieniem z dnia [...] września 2022 r., nr [...] - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. – utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając postanowienie SKO wyjaśniło, że zgodnie z treścią art. 113 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Organ odwoławczy wskazał, że z materiału zgromadzonego w sprawie bezspornie wynika, że decyzja w przedmiotowej sprawie wydana została w 2022 r., a nie w 2021 r. Konsekwencją wszczętego na wniosek strony z dnia [...] kwietnia 2022 r. postępowania o przyznanie zasiłku szkolnego dla córki M.C., uczennicy klasy [...] Szkoły Podstawowej nr [...], było wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji, która powinna być datowana na dzień [...] czerwca 2022 r., a nie [...] czerwca 2021 r. W ocenie SKO zaistniały w decyzji nr [...] błąd prawidłowo zakwalifikowany został przez organ pierwszej instancji jako oczywista omyłka pisarska i jako taki uległ sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 K.p.a. Z analizy akt sprawy wynika bez wątpienia, że decyzja wydana została w 2022 r.
W uzasadnieniu postanowienia SKO wskazało ponadto, że podnoszone przez stronę zarzuty faktycznie nie dotyczą postanowienia o sprostowaniu omyłki, a całego postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji.
Powyższe postanowienie SKO stało się przedmiotem skargi strony złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. W skardze skarżąca ponowiła zarzuty i argumentację podniesioną w zażaleniu.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 113 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Powyższy przepis nie zawiera definicji legalnej oczywistej omyłki, ale już z samego potocznego rozumienia tego pojęcia wynika, że chodzi w nim o błąd pisarski lub rachunkowy albo inny błąd lecz zawsze dostrzegalny "na pierwszy rzut oka", ewidentny, łatwo zauważalny i nie wymagający dodatkowych zabiegów myślowych, obliczeń czy ustaleń. Zarówno w piśmiennictwie (por. np. Andrzej Wróbel, Komentarz LEX/el. 2023 do art. 113 K.p.a.), jak i w utrwalonym orzecznictwie sądowym (tam przywołanym) przyjmuje się, że skoro sprostowanie nie jest ograniczone terminem i możliwe w każdym czasie, to znaczenia nabiera przesłanka "oczywistości" omyłek, które mogą być przedmiotem sprostowania.
Przez błąd pisarski rozumie się widoczne, wbrew oczywistemu zamiarowi władzy - błędną pisownię lub widoczne nie zamierzone opuszczenie wyrazu. Pod pojęciem "innych oczywistych omyłek" kwalifikują się omyłki, które stoją na równi z błędami pisarskimi, czy rachunkowymi, a zatem takie omyłki, które w sposób nie budzący żadnych wątpliwości i jednoznacznie wskazują na ich oczywistość, tzn. możliwość stwierdzenia błędu bez głębszej analizy przyczyn takiej, a nie innej treści rozstrzygnięcia. Przy czym oczywistość wad aktu administracyjnego, w jego warstwie rachunkowej lub pisarskiej, jest zarazem granicą dopuszczalności sprostowania. Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego, czy innej omyłki, powinna wynikać albo z natury błędu albo z samego porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z wnioskiem czy innymi niespornymi okolicznościami czy dokumentami (por. np. wyrok WSA w Krakowie z dnia 10 grudnia 2012 r., II SA/Kr 1414/12, Lex 1235506).
Nie ulega bowiem wątpliwości, że w drodze sprostowania oczywistej omyłki na podstawie art. 113 § 1 K.p.a. nie można naprawić wszystkich błędów popełnionych w decyzji. Jest to tryb mający jedynie na celu usunięcie wad nieistotnych, nie mających wpływu na rozstrzygnięcie merytoryczne.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2022 r., nr [...] są zgodnie z prawem. Należało bowiem podzielić stanowisko organów, że sprostowanie omyłkowo wpisanej daty wydania decyzji nr [...] ([...] czerwca 2021 r. zamiast [...] czerwca 2022 r.) mogło odbyć się w trybie art. 113 § 1 K.p.a. Przede wszystkim wystąpił tu przypadek błędu pisarskiego o charakterze oczywistym i omyłkowym. Skoro bowiem postępowanie w sprawie przyznania skarżącej zasiłku szkolnego dla córki M.C. wszczęte zostało na wniosek skarżącej opatrzony datą [...] kwietnia 2022 r., to logicznie wykluczyć należało możliwość wydania przez organ pierwszej instancji decyzji w dniu [...] czerwca 2021 r. Sprostowanie powyższej omyłki pisarskiej nie prowadziło także do merytorycznej zmiany decyzji nr [...].
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), orzekł jak w sentencji wyroku.
Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym.