Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 30 września 2020 r., sygn. akt II SA/Go 330/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. – po rozpoznaniu skargi M.B. – stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lipca 2013 r. przyznającej dodatek mieszkaniowy za okres od [...] sierpnia 2013 r. do [...] stycznia 2014 r. w wysokości 132,76 zł.
Pismem z dnia [...] lutego 2021 r. M.B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na niewykonanie przez Urząd Miasta i Gminy wyroku z dnia 30 września 2020 r., sygn. akt II SA/Go 330/20, wnosząc w niej o zobowiązanie urzędu do wykonania wyroku oraz nałożenie grzywny za rażące naruszenie prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny (do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów - 154 § 6 p.p.s.a).
Tymczasem prawomocnym wyrokiem z dnia 30 września 2020 r., sygn. akt II SA/Go 330/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w sprawie ze skargi M.B. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lipca 2013 r. przyznającej dodatek mieszkaniowy za okres od [...] sierpnia 2013 r. do [...] stycznia 2014 r. w wysokości 132,76 zł.
Z akt sprawy jasno natomiast wynika, że skarga dotyczy niewykonania wyroku wydanego po rozpoznaniu skargi na decyzję administracyjną. W takich zaś okolicznościach wniesiona w tej sprawie skarga odnosząca się do żądania określonego w art. 154 § 1 p.p.s.a. – okazała się z innych przyczyn niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Zaakcentować w tym miejscu należy, że strona skarżąca kwestionując niepodejmowanie działań przez organ zmierzających do wykonania przedmiotowego wyroku winna wpierw przesądzić w odrębnym postępowaniu kwestię jego bezczynności, a następnie dopiero – wobec dalszego braku reakcji – wszcząć kolejną sprawę o niewykonanie orzeczenia sądowego.
Wskazać jednocześnie należy, że w skardze jako organ został wskazany Urząd Miasta Gminy, który to w sposób oczywisty organem być nie może, stąd Sąd z urzędu oznaczył jako stronę przeciwną Burmistrza Miasta i Gminy.