Uzasadnienie
R.C. pismem z dnia [...] grudnia 2012r. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2012 roku nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 lutego 2013 r. R.C. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł – stosownie do treści § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia został doręczony stronie dnia 28 lutego 2013 r. (k. 16 akt). W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 16 akt) wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został prawidłowo doręczony skarżącemu w sposób zastępczy - przesyłkę odebrał dorosły domownik (według adnotacji doręczyciela – J.C., ojciec). Powyższą formę doręczenia przewiduje treść art. 72 p.p.s.a., zgodnie z którą jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Doręczenie w/w przesyłki nastąpiło skutecznie w dniu 28 lutego 2013 r., a zatem termin, w którym był on zobligowany do dokonania nałożonego na niego obowiązku upłynął w dniu 7 marca 2013 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.