Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. S.A.-R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] września 2020 r., nr [...] zmieniającą decyzję o ustaleniu S.A.-R. odpłatności za pobyt ojca w Domu Pomocy Społecznej.
W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała, że wszczęcie postępowania w przedmiocie ustalenia zwrotu wydatków zastępczo poniesionych przez Gminę, a następnie ewentualna egzekucja spowodować może trudne do odwrócenia skutki finansowe dla skarżącej i jej syna. W chwili obecnej egzekucja wskazywanych kwot spowoduje u skarżącej utratę płynności finansowej, zablokuje możliwość opłacania swoich bieżących zobowiązań związanych przede wszystkim z utrzymaniem siebie, syna, opłaceniem mieszkania i podstawowych mediów. Taka perspektywa powoduje u skarżącej obawę o utratę mieszkania. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności i nie może liczyć na pomoc nikogo z rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zasadą wyrażoną w powyższym przepisie jest wykonalność ostatecznych orzeczeń organów administracyjnych, zaś wstrzymanie ich wykonalności jest wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek uzasadniających to wstrzymanie.
Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, a ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego sprawie spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich uprawdopodobnienie w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Z kolei brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w istocie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
W niniejszej sprawie uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje u niej brak płynności finansowej, a ewentualna egzekucja należności mogłaby doprowadzić do utraty mieszkania. Natomiast na podstawie okoliczności wynikających z akt administracyjnych sprawy Sąd ustalił, że skarżąca pozostaje w separacji z mężem, samotnie wychowuje syna, osiąga średnie wynagrodzenie miesięczne z tytułu zatrudnienia w kwocie 2801,01 zł netto, a ponadto skarżąca leczy się.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie należy uznać za uprawdopodobnioną okoliczność niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie zaskarżonej decyzji. Wykonanie decyzji mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację bytową skarżącej, powodując niebezpieczeństwo braku możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.
Wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji organu drugiej instancji oznacza, że decyzja organu pierwszej instancji, jako nieostateczna, również nie może być wykonana.
W konsekwencji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.