Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kilka rozstrzygnięć i pism Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w tym również pismo z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...].
W uzasadnieniu skargi strona wniosła między innymi o wnikliwe i dogłębne zapoznanie z całokształtem wskazanej korespondencji, która wprowadza ją w błąd, zaciemnia celowo i naumyślnie każdą rzecz. Domagając się jednocześnie zmiany trybu oraz sposobu orzekania przez organy w kierowanych do nich sprawach, D.B. zarzuciła organom pomocy społecznej biurokratyczne działanie, które nie sprzyja rozpatrzeniu wnoszonych przez nią spraw w zakresie wnioskowanej pomocy materialnej. Zwróciła również uwagę na nieuwzględnianie jej uzasadnionych potrzeb, dużą ilość kierowanej do niej korespondencji, a w orzeczeniach powielanie wcześniej ustalonej linii orzecznictwa organu.
W odpowiedzi na skargę, organ wskazał, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. D.B. zwróciła się do Kolegium z prośbą o ustosunkowanie się do tego pisma oraz innych kierowanych do Prezydenta Miasta. Skarżąca zasugerowała, iż to Kolegium w ramach instrumentów kontroli i nadzoru powinno zająć się jej sprawami. Następnie organ, pismem z dnia [...] września 2010 r. wezwał stronę, aby w terminie 7 dni, sprecyzowała treść pisma, o którym mowa powyżej, pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpoznania. Jednakże pismo to pozostało bez odpowiedzi. Wobec powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga należało odrzucić.
W pierwszej kolejności należy wskazać, iż przedmiotem zaskarżenia do Sądu jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2010 r. wydane na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a. w przedmiocie pozostawienia podania D.B. bez rozpoznania.
W orzecznictwie administracyjnym dominuje pogląd, zgodnie z którym zastosowanie trybu pozostawienia pisma bez rozpoznania nie wymaga wydania ani decyzji administracyjnej ani postanowienia, gdyż nie kończy ono danej sprawy, która w istocie nawet się nie rozpoczęła. Jest to czynność materialno – techniczna, o której należy poinformować stronę (por. wyrok NSA z dnia 5 września 2000 r., sygn. akt I SA 1233/99, Lex nr 55761, postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SA 244/00, Lex nr 75536). Sądy administracyjne podkreślają również, że zastosowanie trybu określonego w art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników (por. wyrok z dnia 23 stycznia 1996 r., II SA 1473/94, ONSA 1997 r., nr 3, poz. 114).
Wskazać również należy, że ramy kognicji sądu administracyjnego wyznacza treść art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., który to przepis stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z powyższego wynika, że w przedmiotowym katalogu spraw nie mieści się czynność przewidziana w art. 64 k.p.a. Nie dotyczy ona bowiem uprawnień i obowiązków strony wynikających z przepisów prawa materialnego.
W konsekwencji, skargę D.B. jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.