Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] listopada 2016 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od wydanej wobec B Spółki z o.o. decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] nakładającej na stronę karę pieniężną w kwocie 11.600 zł za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego zostało doręczone na adres skarżącej Spółki dnia 14 listopada 2016 r. Odebrał je P.J., jak wynika z akt sprawy – prezes zarządu skarżącej Spółki. W postanowieniu zawarte zostało pouczenie o prawie do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, za pośrednictwem tego organu.
Dnia 15 grudnia 2016r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 11 akt sądowych) B Spółka z o.o. wniosła listem poleconym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na uchybienie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej w skrócie p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] zostało doręczone na adres strony skarżącej dnia 14 listopada 2016 r., odebrał je P.J., jak wynika z akt sprawy – prezes zarządu skarżącej Spółki. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na to postanowienie rozpoczął swój bieg w dniu następnym, tj. 15 listopada 2016 r. i upłynął z dniem 14 grudnia 2016 r. (środa). Pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi zawartego w zaskarżonym postanowieniu, skarga została wniesiona drogą pocztową dnia 15 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 11 akt sądowych), tzn. jeden dzień po upływie przewidzianego w tym celu ustawowego trzydziestodniowego terminu. Z tej przyczyny skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.