Uzasadnienie
M.Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2022 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...], którą organ nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 20.000 zł za rozpoczęcie przewozu towarów na terytorium Polski bez wymaganego numeru referencyjnego (SENT).
W treści skargi strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż wykonanie decyzji doprowadzi do wyrządzenia szkody, a także spowoduje trudne do odwrócenia skutki w codziennej egzystencji oraz doprowadzi do utraty płynności finansowej, co będzie miało negatywne konsekwencje dla prowadzonej działalności.
Na podstawie zarządzenia z dnia 19 kwietnia 2023 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia powyższego wniosku o wstrzymanie wykonana zaskarżonej decyzji, w terminie 7 dni, poprzez szczegółowe wykazanie na podstawie stosownych dokumentów, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o okoliczności podane w skardze.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie M.Ż. wskazał, że nie ma środków na zapłatę składek ZUS i powstałą z tego tytułu zaległość. Wyjaśnił, iż jest to spowodowane sytuacją panująca na rynku m.in. wzrostem cen, inflacji, kosztów opłat i składek, a także wzrostem wynagrodzeń pracowników. Podkreślił, iż obecnie jego priorytetem jest uregulowanie należności wobec ZUS, a konieczność zapłaty nałożonej w przedmiotowym postępowaniu kary pieniężnej spowoduje zamknięcie prowadzonej działalności gospodarczej jako nieopłacalnej. Do ww. pisma skarżący dołączył zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej w związku z nieuregulowaniem wobec ZUS składek oraz tytuły wykonawcze dla należności pieniężnej wynoszącej łącznie 29.550,03 zł (w tym odsetek liczonych do dnia [...] kwietnia 2023 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – określanej dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie wyjątek od ww. zasady ustanawia treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wskazać przy tym trzeba, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, które nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce wówczas, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego.
W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 20.000 zł może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Wyjaśnić należy, że jakkolwiek nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, to jednak aktualna sytuacja finansowa strony skarżącej, w szczególności prowadzone wobec niego postępowanie egzekucyjne powoduje, iż wykonanie decyzji może doprowadzić do zamknięcia prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej.
Podkreślenia wymaga, że wykonanie zaskarżonej decyzji, grożące zakończeniem prowadzenia działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004r., sygn. akt FZ 136/04, cytowane (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz do art. 61, LEX 2013).
Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.