Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] wydaną w oparciu o art. 1, 2, 4 ust. 1 i art. 31 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, ze zmianami) i art. 104 k.p.a., Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej Gminy przyznał E.W. świadczenie z pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego w wysokości 150zł miesięcznie na okres od dnia [...] sierpnia 2003r. do [...] grudnia 2003r., podnosząc w uzasadnieniu, iż spełnia ona wymogi określone art. 4 ust. 1 cytowanej ustawy o pomocy społecznej uprawniające ją do świadczeń pieniężnych z uwagi na kryterium dochodowe oraz bezrobocie. Ponadto wskazano, iż na wysokość przyznanego świadczenia oraz okres jego przyznania wpływ miały ograniczone możliwości Ośrodka Pomocy Społecznej oraz konieczność objęcia pomocą także innych osób spełniających wymogi ustawowe w zakresie przyznania świadczeń z pomocy społecznej.
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła E.W., zarzucając naruszenie art. 31 ust. 1 cytowanej ustawy o pomocy społecznej, domagała się jej uchylenia i przyznania pomocy finansowej od sierpnia 2003r do kwietnia 2004r. w wysokości 497,34 zł miesięcznie (90% najniższej emerytury) wraz z odsetkami za zwłokę oraz przyznania świadczeń zdrowotnych.
Decyzją z dnia [...] maja 2004r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. z uwzględnieniem art. 2 ust. 1, art. 3 ust 3 i 4, art. 8 ust. 1 pkt1, art. 38 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, 4 i 5, art. 147 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 150 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz.593 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przyznał E.W. zasiłek okresowy od dnia [...] sierpnia 2003r. do [...] grudnia 2003r. w wysokości 150 zł miesięcznie.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, iż z dniem 1 maja 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, ze zmianami), a tym samym utraciła moc ustawa z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, ze zmianami). Zgodnie z treścią art. 150 nowej ustawy do spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
W oparciu o art. 2 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości, a potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej (art. 3 ust. 4).
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję SKO wniosła E.W. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości, przyznania jej zasiłku okresowego od sierpnia 2003r do kwietnia 2004r. w wysokości 418 zł miesięcznie oraz przyznania świadczeń zdrowotnych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym zważył, co następuje
Skarga nie może być uwzględniona, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Z dniem 1 maja 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, ze zmianami), a tym samym utraciła moc ustawa z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, ze zmianami). Zgodnie z treścią art. 150 nowej ustawy do spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
W myśl art. 38 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, ze zmianami) zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego:
- 1) osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;
- 2) rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny.
Natomiast ust. 2 pkt 1 art. 38 stanowi, iż zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie.
Kwota zasiłku okresowego zgodnie z art. 38 ust. 4 nie może być niższa niż 20 zł miesięcznie.
Decyzja o przyznaniu zasiłku okresowego wydana jest w ramach uznania administracyjnego, co oznacza, że organ przyznający zasiłek nie jest zobowiązany do spełnienia żądań strony, która musi się liczyć z tym, że organ odmówi przyznania świadczenia lub jego rozmiar będzie różny od tego, który strona określiła we wniosku.
Wysokość i sam fakt przyznania zasiłku celowego uzależnione są od możliwości finansowych organu przyznającego pomoc oraz ilości innych osób potrzebujących i zamieszkujących na danym terenie, a nadto winny odpowiadać celom pomocy społecznej.
Kontrolując decyzję wydaną w ramach uznania administracyjnego, zwłaszcza korzystną dla strony, Sąd nie może wkraczać w sferę zastrzeżoną do kompetencji organów orzekających i określać wysokość przyznawanej pomocy w tych przypadkach, które ustawodawca pozostawił uznaniu organów. Tylko one dysponując środkami finansowymi w zależności od ich wielkości mogą udzielać świadczeń.
Rozpoznając w postępowaniu odwoławczym sprawę Kolegium dokonało prawidłowej oceny postępowania organu pierwszej instancji oraz wydanego rozstrzygnięcia, dając temu wyraz w obszernym uzasadnieniu decyzji, które odpowiada wymaganiom z art. 107 § 3 k.p.a.
W sposób prawidłowy Kolegium zgodnie z dyspozycją przepisu art. 106 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, który stanowi, iż świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją, przyznało korzystne dla skarżącej prawo do zasiłku okresowego począwszy od dnia 1 sierpnia 2003 r.
W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ireneusz Fornalik Maria Bohdanowicz Anna Juszczyk - Wiśniewska