Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej z dnia [...] czerwca 2015r. pełnomocnik skarżących sformułował wniosek o przyznanie skarżącej – I.E. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, sporządzonego na urzędowym formularzu PPF w dniu 16 lipca 2015r., I.E. podała, że posiada dwoje dzieci w wieku 9 i 14 lat, a jedno z nich jest osobą niepełnosprawną. Skarżąca oświadczyła, że jej miesięczny dochód wynosi 2.195 zł (netto) i składa się z zasiłku rodzinnego, świadczenia pielęgnacyjnego, zasiłku pielęgnacyjnego oraz świadczenia z funduszu alimentacyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.
Analiza sytuacji materialnej I.E. uzasadnia wniosek, że została spełniona ustawowa przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zważyć bowiem trzeba, że skarżąca uzyskuje niewielki dochód z tytułu zasiłku rodzinnego, zasiłku pielęgnacyjnego, świadczenia pielęgnacyjnego, a także świadczenia z funduszu alimentacyjnego w łącznej wysokości 2.195 zł (netto). Przedłożone zaświadczenia potwierdzają fakt pobierania wskazanych świadczeń. Nie można również pominąć, że skarżąca posiada na utrzymaniu dwoje dzieci, z których jedno jest niepełnosprawne. Z treści formularza PPF wynika, że skarżąca nie posiada oszczędności.
Powyższe okoliczności uzasadniają tezę, że I.E. nie posiada możliwości poczynienia wydatków wykraczających poza wydatki służące zaspokojeniu niezbędnych potrzeb prowadzonego przez skarżącą wspólnie z dziećmi gospodarstwa.
Uznając w konsekwencji, że wniosek I.E. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.