Uzasadnienie
Decyzją z [...] listopada 2022 r., nr [...] Starosta nałożył na J.P. karę pieniężną w wysokości 200 zł z tytułu naruszenia obowiązku zgłoszenia staroście nabycia pojazdu – przyczepy ciężarowej w terminie 30 dni od jego nabycia.
W wyniku wniesionego odwołania, decyzją z [...] stycznia 2023 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Na powyższą decyzję J.P., reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wnosząc o jej uchylenie i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania wywołanych wniesieniem skargi, w tym wynagrodzenia pełnomocnika według norm przepisanych.
Po otrzymaniu skargi, decyzją z [...] marca 2023 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej jako p.p.s.a.), uwzględniło skargę w całości (pkt 1), uchyliło w całości swoją decyzję z [...] stycznia 2023 r., Nr [...] (pkt 2) oraz decyzję Starosty z dnia [...] listopada 2022 r., nr [...] (pkt 3).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w związku z uwzględnieniem skargi w całości i wydaniem w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. decyzji z [...] marca 2023 r., Nr [...].
W piśmie z dnia [...] maja 2023 r. Kolegium podało, że od decyzji z [...] marca 2023 r., Nr [...] nie została wniesiona skarga do tutejszego Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję.
Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w § 1 pkt 1 i 2. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Tym samym do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (w ramach tzw. autokontroli). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie.
W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że kwestionowana w skardze decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] stycznia 2023 r., Nr [...], jak i decyzja Starosty z [...] listopada 2022 r., nr [...] zostały wyeliminowane z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Potwierdza to znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy decyzja tegoż organu z [...] marca 2023 r., Nr [...], która według oświadczenia organu z [...] maja 2023 r. nie została zaskarżona do Sądu.
W tej sytuacji Sąd uznał, że zasadnym jest umorzenie postępowania sądowego, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji.
Uwzględnienie zaś skargi przez organ w trybie autokontroli, czyni zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje stronie skarżącej od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a.
Z tych względów, Sąd w pkt 2 sentencji zasądził od organu na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie 497 zł, na którą składa się wynagrodzenie radcy prawnego ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 265) w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz kwotę 17 zł uiszczoną tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.