Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w sprawie ze skargi E.K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (dalej jako PWIS) z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od WPIS na rzecz skarżącego kwotę 176 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] maja 2018 r. skarżący zwrócił się do tut. sądu o wydanie odpisu prawomocnego wyroku jednocześnie uiszczając kwotę 10 złotych na nr rachunku tut. Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Sąd z urzędu zwraca stronie uiszczoną opłatę (wpis, opłatę kancelaryjną) jedynie w sytuacjach przewidzianych przepisami art. 225 i art. 232 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 225 p.p.s.a. sąd zwraca stronie z urzędu opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a należnymi, przy czym wskazać należy, iż zostają one pomniejszone o koszt ich przekazania. Obciążenie strony kosztami przekazania nie dotyczy przypadku odebrania należności w kasie Sądu. Cytowany przepis dotyczy sytuacji, gdy wystąpiła nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. Nadpłata taka występuje m.in. wówczas, gdy koszty sądowe (w tym opłata kancelaryjna) uiszczone zostaną przez stronę ustawowo zwolnioną od ponoszenia kosztów.
W myśl art. 239 pkt 1 lit. c p.p.s.a. strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W niniejszej sprawie przedmiot zaskarżenia stanowiła decyzja PWIS w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.
Wobec powyższego uznać należało, iż uiszczona w przedmiotowej sprawie przez skarżącego opłata kancelaryjna za odpis prawomocnego wyroku jest opłatą sądową nienależną, gdyż uiszczony został przez stronę z mocy prawa zwolnioną od ponoszenia kosztów sądowych, w tym także z opłaty kancelaryjnej (art. 239 pkt 1 lit. c p.p.s.a.).
Zgodnie z powyższym Sąd, na podstawie art. 225 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.