Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2014r. S.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] grudnia 2013r. uchylające postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] lutego 2013r. w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania stronie płatności rolnośrodowiskowej na 2008 rok. Na mocy zaskarżonego postanowienia sprawa przekazana została organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Pismem procesowym datowanym na [...] kwietnia 2014r., reprezentujący S.B. pełnomocnik cofnął przedmiotową skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Odnosząc się do złożonego przez pełnomocnika skarżącego oświadczenia o cofnięciu skargi podnieść na wstępie należy, że zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, skarżący może cofnąć skargę, zaś cofnięcie skargi wiąże sąd. W piśmiennictwie podkreśla się, iż przywołany przepis statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przyznaniem stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzania przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009,s. 372-373).
Należy przy tym zaznaczyć, że zgodnie ze zdaniem trzecim przepisu art. 60 ppsa, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wówczas to, w sposób nie budzący wątpliwości, winny zostać przez sąd wykazane przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady związania w tej kwestii stanowiskiem skarżącego i w konsekwencji rozpoznania skargi wbrew jego woli, wyrażonej w złożonym oświadczeniu (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 8 października 2007r., sygn. akt l OSK 3/07).
Sąd uznał, iż w rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, zaś wola skarżącego - jako dysponenta skargi - pozostaje dla Sądu wiążąca.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, cofnięcie skargi S.B. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...] z dnia [...] grudnia 2013r. należy uznać za skuteczne, co zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 ppsa stanowi obligatoryjną przesłankę umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.