Uzasadnienie
Pismem datowanym na dzień [...] stycznia 2007 r. J.G. wniósł, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję z dnia [...] stycznia 2007r. nr [...] wydaną przez działającego z upoważnienia Wójta Gminy - Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, którą odmówiono skarżącemu przyznania pomocy w formie zasiłku celowego w związku z suszą jaka miała miejsce w 2006 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny zobowiązany jest zbadać jej dopuszczalność, gdyż zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), w razie niedopuszczalności skargę odrzuca się bez merytorycznej oceny jej zasadności.
W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy, jak również zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym [vide: T. Woś- red., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, str. 235]. Zgodnie z treścią art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez wyczerpanie środków należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zaskarżona decyzja, w administracyjnym toku postępowania, została wydana przez organ l instancji. Od decyzji tej, stosownie do treści art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zmianami), przysługiwało skarżącemu prawo wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia, którym zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a. jest właściwe miejscowo samorządowe kolegium odwoławcze.
Wnosząc w niniejszej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, albowiem nie wniósł odwołania od zaskarżonej decyzji do organu wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
Wobec powyższego należy stwierdzić, iż warunkiem sine qua non dopuszczalności skargi do sądu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.