Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił zaskarżoną przez Ł.S. decyzję Rektora Uniwersytetu nr [...] z dnia [...] stycznia 2012r. oraz poprzedzającą ją decyzję Rektora nr [...] z dnia [...] listopada 2011r. W komparycji ww. orzeczenia popełniono omyłkę w zapisie składu orzekającego w sprawie, albowiem wpisano Sędziego WSA Ireneusza Fornalika, a wpisany winien być Sędzia WSA Joanna Brzezińska. Wynika to z zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 marca 2012r., z protokołu rozprawy z dnia 12 kwietnia 2012r., jak również z podpisów sędziów składu orzekającego umieszczonych pod wyrokiem.
W tym miejscu wskazać należy, iż stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) zwanej dalej ppsa, sąd może z urzędu lub na żądanie stron sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie, bez względu na ich zaskarżalność, czy prawomocność.
W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjęty jest pogląd, iż oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (T.Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2009, s. 646). Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron, czy innych uczestników postępowania, oznaczenia daty, znaku zaskarżonego aktu lub czynności. Także omyłkowe wymienienie w wyroku nazwisk sędziów może być sprostowane przez zastąpienie ich nazwiskami sędziów, przed którymi odbyła się rozprawa poprzedzająca bezpośrednio wydanie wyroku oraz którzy w rzeczywistości wydali i podpisali wyrok. W takiej sytuacji nie zachodzi nieważność postępowania (wyrok SN z 4 kwietnia 2000r., I PKN 476/99, OSNAP 2001, nr 16, poz. 515, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2011r., sygn. akt I OZ 369/11).
Mając na względzie, iż popełniony błąd ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej w żaden sposób nie wpływającej na orzeczenie Sądu, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ppsa, należało orzec jak w sentencji.