Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 kwietnia 2011 r., L.H. została wezwana do uiszczenia terminie 7 dni wpisu od wniesionej skargi w wysokości 500 zł.
Dnia 26 kwietnia 2011 r. wpłynął do sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca podała, że otrzymuje rentę rodzinną w wysokości 2.070 zł (brutto).
L.H. oświadczyła, że większość dochodu przeznacza na zakup lekarstw.
Wniosek jest uzasadniony.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.
W świetle faktów przedstawionych przez L.H. należy stwierdzić, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów sądowych.
Skarżąca pobiera rentę rodzinną w wysokości 2.070 zł (brutto). Należy zwrócić uwagę, że skarżąca jest osobą w podeszłym wieku. Z tego tytułu ponosi znaczne wydatki na zakup lekarstw i opiekę medyczną.
W świetle zasad doświadczenia życiowego w pełni uprawniony jest wniosek, że posiadane przez L.H. środki pieniężne wystarczają jedynie na zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych.
Nie ma również racjonalnych podstaw do kwestionowania oświadczenia skarżącej odnośnie braku oszczędności oraz wartościowych rzeczy ruchomych.
Reasumując należy stwierdzić, że wniosek L.H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest uzasadniony.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.