Uzasadnienie
1. Pismem z dnia [...] marca 2010 r. spółka "P" S.A., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu w ramach
Regionalnego Projektu Operacyjnego na lata 2007-2013, wydanego po rozpatrzeniu protestu strony skarżącej domagając się stwierdzenia, że oceny projektów zostały przeprowadzone w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą - Zarząd
Województwa.
2. W jej uzasadnieniu wskazano, iż dopuszczalność złożonej skargi wynika z art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. Nr 84, poz. 712 ze zm.) ustawy, która jako warunki wskazuje na wyczerpanie środków odwoławczych ustalonych przez Instytucję Zarządzającą i negatywny wynik procedury odwoławczej polegającą na niezakwalifikowaniu skarżącej do dofinansowania we względu na wyczerpanie puli środków przewidzianych w ramach danego konkursu.
W ramach szczegółowych zarzutów skargi podniesiono między innymi, iż przekazanie we wskazanej ustawie szeregu uprawnień organowi w zakresie realizacji programu operacyjnego, w tym dotyczących środków odwoławczych nie może prowadzić do niezgodnej z prawem wykładni ustawy o zasadach prowadzenia polityki. Dotyczy to zgodności postępowania odwoławczego z zasadami prawa - w szczególności zasadą reformationis in peius jako podstawową gwarancję procesową praw jednostki - oraz wytycznymi dla Beneficjentów RPO na lata 2007-2013 w zakresie środków odwoławczych wnoszonych w ramach konkursów ogłoszonych po [...] grudnia 2008 r., opracowanych przez Zarząd Województwa.
Podkreślono, iż instytucja zarządzająca przyjmuje stanowisko ograniczające dostęp wnioskodawców do środka zaskarżenia wskutek stworzenia definicji "negatywnego wyniku procedury odwoławczej", która zakłada, że tylko wypadek gdy organ odmówi dokonania ponownej oceny wniosku będzie przesłanką do wniesienia skargi.
Skarżąca wskazała także na nierówne traktowanie wnioskodawców. Ponadto na "uchybienia formalne" skutkujące, w jej ocenie, nieważnością wydanych l
Sygn. akt II SA/Go 213/10 rozstrzygnięć to jest brak upoważnienia dla osób prowadzących sprawy, gdyż każde z pism informujących o dokonanych ocenach projektów (pierwotnych i ponownych) podpisane są przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Regionalnego Projektu Operacyjnego działającą z upoważnienia Marszałka Województwa. Tymczasem upoważnienia takiego powinien udzielić Zarząd Województwa jako organ właściwy do prowadzenia sprawy. Za uchybienia uznano także rozpoznanie protestu przez osoby uczestniczące w pierwotnej ocenie.
3. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu pozytywne rozpatrzenie protestu strony skarżącej spowodowało pozytywne zakończenie procedury odwoławczej i tym samym wnioskodawca nie był uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Po przedstawieniu przebiegu, organizacji, sposobu wyboru projektów i procedurę odwoławczą dotyczących konkursu, w ramach którego skarżący złożył projekt wskazano, iż kompetencje do określenia warunków na jakich odbywa się przesądowy etap procedury odwoławczej leżą po stronie Instytucji Zarządzającej. Środki odwoławcze określone zostały w tym zakresie we wskazanych wyżej "Wytycznych". Podstawę ich opracowania stanowiły natomiast,,Wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów jakie powinny uwzględniać procedury odwoławcze ustalone dla programów operacyjnych dla konkursów ogłaszanych po 20 grudnia 2008 r."
Zdaniem organu, w świetle tych wytycznych zarzuty strony skarżącej są bezpodstawne. W jego ocenie po pozytywnym rozpoznaniu protestu wniosek jest rozpoznawany od nowa na takich samych zasadach jak pierwsza ocena, a zatem ocenia podlega wniosek jako całość, nie zaś kryteria oprotestowane i uwzględnione. Decyzja o powtórnej ocenie całego wniosku wynika z charakteru kryteriów oceny -część elementów ocenianych w poszczególnym kryterium jest ściśle powiązanych z elementami ocenianymi w innych kryteriach, co ma zapewnić komplementarność oceny.
Organ podał, iż w sytuacji negatywnego wyniku ponownej ceny projektu Instytucja Zarządzająca informuje wnioskodawcę o jej wyniku i procedura odwoławcza zostaje zakończona, wnioskodawca zostaje poinformowany o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zdaniem organu nie jest dopuszczalna możliwość odwołania się od negatywnego wyniku ponownej oceny przeprowadzonej po uwzględnieniu protestu. W takiej sytuacji skarga stronie nie
Sygn. akt II SA/Go 213/10 przysługuje, gdyż informacja o wynikach ponownej oceny zdaniem organu nie może być traktowana jako informacja o której mowa w art. 30 a ust. 3, ani jako informacja o której mowa w art. 30 b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Za nieuzasadniony uznał też organ zarzut skarżącej dotyczący braku upoważnienia dla osób prowadzących sprawy, wskazując iż Dyrektor Departamentu upoważniony został przez zarząd województwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
4. Zgodnie z art. 30a ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju instytucja zarządzająca pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu. W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu tej informacji może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. System realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie, (art. 30b ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju).
Właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
W wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może:
- 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;
- 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;
- 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.
- 5. Zarysowana wyżej, istotna modyfikacja systemu środków odwoławczych oraz kompetencji kontrolnych sądu administracyjnego rodzi wątpliwości dotyczące ich zgodności z przyjmowanymi w kulturze prawnej standardami, w tym przede wszystkim konstytucyjnymi.
Z tych względów postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r., w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1613/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) oraz art. 193 Konstytucji RP przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) i zezwala - w ramach systemu realizacji programu operacyjnego - na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.
Treść odpowiedzi na te pytanie ma charakter prejudycjalny, gdyż spór co do zasady pierwszej tyczy się przyjętego przez Instytucje Zarządzającą systemu odwołania w procedurze wyboru i oceny projektów i to zarówno pod kątem ustawowej delegacji, jak przede wszystkim, akceptowalności tego szczególnego modelu ustawowego w systemie źródeł prawa. Zatem katalogu środków odwoławczych i kryteriów kontroli sądowoadministracyjnej oraz typizacji wad postępowania w przedmiocie oceny projektu wyłączonej spod regulacji kodeksowej.
6. Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Z tych względów na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.