Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2018 r. G.S. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata K.R. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi został doręczony pełnomocnikowi dnia 24 kwietnia 2018 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej zwanej p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Z powyższego przepisu wynika, że pełnomocnik skarżącego, wnoszący do sądu skargę, ma obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżącego. Z kolei, zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Do pisma należy m.in. dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.).
Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. postanowienie NSA z dnia: 15 kwietnia 2014 r., I GSK 577/14 i 17 czerwca 2014 r., II GSK 1375/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do złożenia pełnomocnictwa procesowego został doręczony pełnomocnikowi skarżącego 24 kwietnia 2018 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Oznacza to zatem, że siedmiodniowy termin do wykonania powyższego wezwania upływał w dniu 2 maja 2018 r. W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, skargę odrzucił.