Uzasadnienie
Dnia 1 kwietnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga E.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania. Do skargi skarżąca załączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku E.K. podała, że jej jedynym źródłem utrzymania jest renta w wysokości 562,84 zł (netto). Skarżąca przedstawiła wydatki związane z eksploatacją mieszkania (czynsz - 142,11 zł, gaz - 70 zł, abonament telewizyjny - 47 zł). E.K. oświadczyła, że cierpi na cukrzycę, nadciśnienie, miażdżycę a miesięczny koszt zakupu leków wynosi 160 zł. W uzupełnieniu złożonego wniosku skarżąca przesłała rachunki potwierdzające ponoszone wydatki związane z eksploatacją mieszkania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Regułą jest, że prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.
Analiza sytuacji materialnej E.K. prowadzi do wniosku, że poniesienie kosztów sądowych przekracza jej możliwości majątkowe.
Należy wskazać, iż skarżąca osiąga bardzo niewielki dochód z tytułu emerytury w wysokości 583,50 zł (netto). Z treści formularza PPF wynika, że nie posiada ona majątku ani oszczędności. Jednocześnie w sprawie nie występują racjonalne przesłanki mogące podważyć wiarygodność oświadczenia skarżącej w przedmiocie jej sytuacji materialnej.
Nadto E.K. ponosi wydatki związane z zakupem leków, gdyż cierpi na liczne schorzenia (cukrzyca, nadciśnienie).
Reasumując należy stwierdzić, iż skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w rozumieniu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.