Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.z 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Go 224/12

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o podjęcie działań celem wyjaśnienia sposobu rozpoznania kierowanych przez nią pism i wniosków do PFRON, Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, Caritas oraz innych instytucji administracji publicznej.

Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, poinformowało skarżącą, że wszystkie instytucje udzieliły już wnioskodawczyni obszernych wyjaśnień w kwestii interesujących wnioskodawczynię spraw (procedury i organów administracyjnych upoważnionych do udzielenia pomocy w otrzymaniu oferty celem szkolenia, edukacji czy też korzystania ze świadczeń PFRON). Nadto sprawy podnoszone przez skarżącą w piśmie z [...] listopada 2011r. nie leżą w zakresie kompetencji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, określonym ustawą z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych.

Na powyższe pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012r. D.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując jego zasadność i zgodność z prawem oraz wyrażając niezadowolenie z doręczanych jej rozstrzygnięć i pism. Podała, że skarżone przez nią akty i czynności organów administracji publicznej są bezprawne, bezpodstawne oraz nie uwzględniają jej potrzeb i żądań. Wniosła o usunięcie naruszenia swego interesu prawnego wywołanego powyższym pismem organu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, gdyż pismo informacyjne, za jakie uznać należy stanowisko organu w niniejszej sprawie, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej w skrócie p.p.s.a., który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 p.p.s.a. W szczególności należało rozważyć, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:

1. 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,
2. 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu,
3. 4) mają charakter publicznoprawny oraz
4. 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31).

Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32).

Skierowane do skarżącej pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] nie posiada tej ostatniej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej. Zaskarżone pismo ma charakter wyłącznie wyjaśniający, informacyjny, a jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, co prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że rozpatrywana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a skarga podlega odrzuceniu.