Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. Przedsiębiorstwa "P" S.A. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...]. Aktem tym utrzymano w mocy nakaz z dnia [...] września 2017 r. wydany przez Inspektora Pracy, którym nakazano skarżącej spółce:
- a) poinformować pracowników zatrudnionych w Przedsiębiorstwie "P" S.A., o aktualnych wynikach badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy,
- b) wskazać czynniki szkodliwe dla zdrowia w środowisku pracy, dla których wykonuje się badania i pomiary, po przeprowadzeniu rozpoznania źródeł ich emisji oraz warunków wykonywania pracy, które mają wpływ na poziom stężeń tych czynników lub na poziom narażenia na oddziaływanie tych czynników – dotyczy substancji chemicznych, w tym klejów i taśm stosowanych w pomieszczeniu klejarni w Przedsiębiorstwie "P" S.A..
W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że brak wstrzymania decyzji spowoduje konieczność wykonania czynności bezprzedmiotowych i narazi pracodawcę na poniesienie zbędnych i dużych kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; w skrócie p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie dotyczące wstrzymania wykonania jest jednak postępowaniem toczącym się na wniosek strony. Dlatego ciężar przedstawienia okoliczności stanowiących o spełnieniu ustawowych przesłanek wstrzymania obarcza ten podmiot, który domaga się uzyskania ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Ów ciężar rozumie się jako obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, tak aby przedstawić sądowi, nieznającemu sytuacji strony i nie posiadającemu kompetencji do badania z urzędu sytuacji wnioskodawcy, spójny i niewątpliwy stan faktyczny uzasadniający konkluzję o wystąpieniu którejś z przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie wskazuje się, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne.
Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (zob. np. post. NSA z 20 lipca 2015 r. II FZ 542/15, post. WSA w Krakowie z 9 września 2015 r. I SA/Kr 1247/15 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku zawierało jedynie hasłowe wskazanie na związaną z wykonaniem decyzji konieczność wykonania czynności bezprzedmiotowych i narażenie pracodawcy na poniesienie zbędnych i dużych kosztów. Skarżąca nie poparła swych twierdzeń jakimkolwiek argumentem, a nadto nawet nie przedstawiła konkretnych danych wskazujących na rzeczywisty koszt związany z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Nie podała również informacji (wyrażonych wymiernymi danymi), jak wydatek wywołany przez wykonanie zaskarżonej decyzji mógłby wpłynąć na sytuację majątkową spółki. Na podstawie wniosku skarżącej Sąd nie mógł zatem zweryfikować wyrażonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki o niebezpieczeństwie wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższych względów Sąd, na postawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, przy czym zgodnie z art. 61 § 5 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.